teklifsiz, haber vermeden kapısını çalabildiğimiz kim var etrafımızda? herşey mi eskide kaldı? kendiliğinden mi oldu, biz mi yaptık tüm bunları. bravo bize! öyle hissediyorum ki eksikliğini. pat diye kahvaltıya gelen bir dostu. canımın sıkılmasına fırsat kalmadan kapıyı çalıp gireceğim muhabbetleri. ondan bundan konuşulan, çayla onurlanan sohbetleri. fazla fazla bir tabak daha koyacağın samimi masaları. evinin dağınıklığı, kekinin alçaklığı, tişörtündeki leke. bunlarla karşılayabiliyorsan geleni, o samimiyet varsa..olsa...
işte bazen canıma öyle tak ediyor ki; tası tarağı toplayıp gelesim geliyor sana ünye!
Gitme sen Ünye'ye ben gelirim arada bir size:)
YanıtlaSilkomşu olsak iyiydi :)
YanıtlaSilGÜZEL!!
YanıtlaSilsırf bu yüzden yeni evlenen arkadaşlarımı hep yakında oturtmaya çalıştım ama olmadı. yakında vardır belki birileri ama, akşam eve geç gidince yan apartmandakilerle tanışacak fırsat bile kalmıyor.
YanıtlaSildi mi!!
YanıtlaSilhande, tüm blogcular bir siteye mi taşınsak?fena fikir değil hani :)
YanıtlaSilhani şüphe kırıntısı olmadan.. ya ne der bu saatte ararsam.
YanıtlaSilhbr vermeden gitsem..
ama anne baba bile evladına hbrli gider olmuş..
hüzünlendim bak şimdi :)
hah işte tam ondan
YanıtlaSilanladın sen beni seyhan :)