pamuk şeker...

aşık mı oldu ne?

2012-01-05T09:49:00.000+02:00

ilk kez farklı bir resim yaparken buldum kuzuyu. diken diken saçları olan gülen bir surat.

-eylül bu kim?

-can :)))

(sınıfın en yakışıklısıymış!)

hergün süslenmeler, kolyeler, bilezikler, en güzel elbisemi giymeliyimler. neler oluyor yaaa...

freddy'nin kabusu

2012-01-02T16:21:00.000+02:00

herşey 20 aralık salı gecesi başlamıştı.uykusunda sürekli mızıldanıp bir türlü uyuyamayan çocuğa anne ve baba ne yapacağını şaşırmıştı. bir yerin mi ağrıyor, bir sorun mu var sorularına koyun gibi bakan çocuk (ki sonradan neden midenin bulandığını söylemedin dediklerinde ne olduğunu bilmiyordum demiştir), uyuyamayan anne ve babayı çaresiz bırakmış, ortam gerilmişti. kendi yataklarına aldılarsa da kar etmedi. gece yarısını 2,5 saat geçmişti. işte o an.. musluktan akarcasına annesinin göğsüne doğru kusan çocuk yaygarayı kopardı. bu iğrenç kokulara bile ohh rahatlamıştır artık, uyuruz diye düşünüp mis gözüyle bakan anne ve baba, ayvayı nasıl yediklerini çok geçmeden anladılar. çocuk hem kusuyor, hem ishalden poposunu tutamıyordu.
ayhhh, bu korku filmini tek günde kesmem lazım, zira anlatırken bile afakanlar bastı. kısaca (ne kadar kısa olabilirse), aynı gün baba hasta oldu, evin direği anne bunlara 3 gün dayanabildi, 3. gün çocuğun hastalığı ona da bulaştı, ertesi gün babanın hastalığı da geri kalmadı anneyi tepeledi. sonra çocuk anneden grip kaptı, dede çocuktan ishal ve bulantıyı, dinozora da denden koyalım, nermin ve nurhayat, anneanne derken, domino taşı gibi devrilip durdular. anne, yavrusu yiyip içemezken ona bakıp bakıp ağladı, kendini iyice harap etti (bunu özellikle yazıyorum!) 10 günün sonunda dışarıda bir hayat varmış diyerek kaldıkları yerden devam, şükürler olsun.
of pof, evde hayat, bilmiyorum, yani çok mu büyük laf etmiş olurum ama ben evimin kadını çocuklarımın anası olabilemiyoruuum.

holmes..

2012-01-02T11:42:00.001+02:00

ah be robert! genç kız olup duvarlarımı resimlerinle doldurasım, seninle entrikalı hayaller kurasım geldi be. o sersem halin yok mu, bayılıyoruuum...

virüs!

2011-12-07T09:18:00.001+02:00

anne, bu güneş nereye batıyor, denizin altına mı? güneşin ışıkları sarı, peki gökyüzü neden mavi? ayın neden bazen yarısı kopmuş oluyor? dünya sınıfında teşrif ediyorlar, bundan mıdır sorular? mumla deney yapmak var şimdi sırada, erken mi oldu acaba..

dersin biliyorum, neden daha az yazdın bir süreden sonra, anlatacak şeyim kalmadı mı? hele de okula gidiyorken artık her akşam bir dolu konu birikmesi gerekmez miydi? neden fotoğrafların sayısı azaldı. her anımı fotoğraflarken, neden makine çantasından çıkmaz oldu. eski blog ruhu yok be kuzum, ya da bende kalmadı. ha deme ki, fotoğraflarımı sırf blog için mi çekiyordun. sırf değildi ama etkisi yok da diyemem. daha heveslendiriyordu beni, yayınlamak, takip edilmek, okunmak. sabah ilk işim kim ne yazmış bakmakken, şimdi günlerce aklıma gelmiyor. tez zamanda bu virüsün bünyemi terketmesini dilerim..

109 tane makarna boyadık, sayma zamanı için. neden 109 deme, sen istedin!

gelirsem oraya!

2011-11-30T08:16:00.001+02:00

dün akşam! bence bana söylemeyecekti. müdahil olmamdan hoşlanmıyor özeline. anneannesine de ağzından kaçırmış, kestirip atmış. tabi didiklemezsem öleceğimden başladım kurcalamaya;
-ne dedi ne oldu?
-ipek dedi ki, benimle hergün arkadaş olmak istemiyormuş!
-hı? nasıl yani, o da ne demek. sen ne dedin peki?
-put gibi durdum! (ifadeni yeriiiim)
lafın daha devamı da var ama konu değiştirmeye çalışmalar, hatırlamıyorumlar.
-bütün yemeklerde yanyana oturmak istemiyormuş (üzgün, garip, ayh ne desem)
-ee ne yapacaksın peki?
-yanyana oturmam ben de yakınına otururum :)
allah allaaah, illa armut dibine mi düşmeli. rüzgar falan çıksa, azıcık öteye zıplasa! ne olursa olsun seveceksin illa değil mi, ne yaparsa yapsın affederek. kanlı bıçaklı olsan da bir gülümseyişe sarmaş dolaş.

şimdi bu durumda o da çocuk işte, olur böyle şeyler, daha neler göreceğiz lafları yazmam gerek, ama yazamaaammm. öyle diş biledim, öyle kızdım ki ipek hanım sana, bir elime geçirseydim dün akşam seni, ahhhh

2011-11-16T16:39:00.000+02:00

-anne, biliyor musun ben hassas bir çocuğum!

-nereden duydun bunu, kim söyledi?

-winnie :)

azgınlıktan başımızı döndürünce babacığın ağzından dökülüverdi;

-böyle yapmaya devam edersen bir daha ateş ve su oyunu yok eylül!

-hıh, bir de tehdit ediyor!

adam ne kadar uğraştıysa da, bir daha yapmam dedirtemedi.

tutamayacağı sözleri vermez benim kuzum!

günlerimiz tıngır mıngır, şükürler olsun mutlu mesut. gözümün önümde eşşşek kadar bir kız, büyümeyi durdurabilen?

tüyap :)

2011-11-15T10:23:00.001+02:00

ilk günden gitmem, hafta sonu asla gitmem, yanıma fazla para almam, kredi kartı hiç götürmem!!!
astım kestim. ilk günü cumartesi öğlende damladık. yanımda para da vardı, kredi kartı da. pişman değilim!
behiç ak ve ayla çınaroğlu, şansa bak, ballı börek. behiç ak'ı görünce çok sevindim. ama ayla çınaroğlu.. öyle heyecanlandım ki. üç kuzucuk'un hikayeleri eylül'ün kitaplara düşkünlüğünde büyük pay sahibi. kitaplarını okuduğumuz bu pamuk kadının tipi hakkında hiçbir fikrim yoktu. öyle tatlı, öyle sıcak. çok sevindim çok. şanslı velet vesselam. hanımefendiye piyasada alacak kitap kalmayınca kendime de çalıştım tabi biraz. kuzu sıkılmasa daha çok dayanırdım ben kredi kartına ya sağolsun, aldığımız kitapları okumaya eve gidelim diye zırıltılar başlayınca döndük. hafta sonu serenad'ı imzalatmaya livaneli'ye de gidebilsem tadından yenmezdi :))

savul mutfak, biz geliyoruz!!!

2011-11-04T10:45:00.000+02:00

life goes on...

2011-10-28T11:42:00.000+03:00

düşünceli bir kalbin tavsiyesiyle onca yolu aşıp gelmiş bize, iyi ki..

2011-10-18T08:54:00.000+03:00

bir çocuk düşünün, bir koltuk üzerinde fotoğrafçıya iri kara gözleriyle bakıyor, çünkü flaştan korkuyor, babasının lakabını bir çikolataya satıyor, zıp zıpa oturduğunda duvarları öyle yıkıp geçiyor ki bir sürü seyircisi oluyor bu gösteri anlarında; annesi kahvaltı hazırlayamadığında içtiği şehriye çorbasını kusuyor arkadaşının kapşonuna bu çocuk; düşünün ki kardeşi okuldan eve dönmediğin de onu arama görevi de ona kalıyor, bahçede oyun oynarken sırf başka çocuklardan kıskandıkları ve annelerine inat olsun diye bahçeye çişlerini yapıyor bu kara kızlar. şimdi de bir genç kız düşünün; uzun düz saçları, gülümsediğinde insanın içine işleyen bir bakış, sıcaklık; kardeşinin tüm erkeksi kaprislerine dayanan ama aynı zamanda eşyalarını paylaşmayı da kardeşinden öğrenen bir kız bu, okulun en havalılarından "bayan popo";

o kız abla oluyor zamanla, o abla kardeşinin ergenliğinde, aşklarında yanında olmaya çalışıyor elinden geldiğince, o abla ki kardeşinin yurrta kalmaması için saatlerce gözyaşı döküyor ve kazanıyor elbette savaşını, o abla ki günaydın cevabına günümün aydın olduğunu ne biliyorsun diyen kızı idare ediyor dersane yıllarında, o abla ki en yakın arkadaşıyla kardeşinin kavgaları arasında kalsa da hep destek kardeşine, işte o abla sıcak bir omza sahip, kar yağarken camın önünde kardeşiyle gözyaşı döküyor annesini özlediği için, üniversiteye giderken en sevdiği elbisesini bırakıyor kardeşine, kardeş önce çok mutlu abla gidiyor ev bana kaldı diye ama anlıyor ki zamanla aslında bir çok dosta, arkadaşa sahipken en büyük zenginliği ablasıymış o kardeşin. ablası herşeymiş; dost, arkadaş ,anne, baba, sırdaş, can...

şimdi o abla dünyanın en iyi annesi ; kardeşine , sevdiği adama öyle bir mutluluk yaşattı ki kuzuyu dünyaya getirerek. ve o anneye dair anlatamadığım ama ömür boyu yüreğimde taşıyacağım binlerce anı, duygu..

iyi ki doğdun birtanem, herşeyim, canım, kanım. seni çok seviyorum.

kara kız

dilli zilli

2011-10-13T11:44:00.004+03:00

evet evet, çok oldu biliyorum. sorarsın bana ileride, bu aralıklar neden uzadı diye. biraz tatsızlık, biraz yoğunluk diyelim annecik. biz nasıl zamanlar geçirirsek geçirelim sen öyle bir hızla büyüyorsun ki aklım hayalim almıyor. büyümende birincilik sivri dilinde hanımefendi. laflar takır takır, cuk diye yerine. bize de bazen gülmek bazen bön bön bakmak kalıyor.

-eylül biraz sus da muhabbet edelim artık!

-niye, siz muhabbet kuşu musunuz?

-annecik biliyor musun, senin yaşındaki çocukları anneleri yatağına yatırıp odadan çıkıyor ve çocuk kendisi uyuyor

-cık cık cık!!!

-annecik, bu babanın da bir faydasını görmedim, çağırdık hala gelmedi!

-aman anne, kızma ya, çocuk maç izliyor!

bu tüllü şeyi bana aldırana kadar göbeği çatlayan kuzu.neyin üzerine giyeceksin, olmaz ki dedikçe, pantolonun, taytın, çorabın, nooolur anne, nooolur alalım diye beynimi yiyen zilli. seninle başım dertte, ne yapsam bilmiyorum...

biz yine sonbaharda, hayran olduğumuz florya'da, düşen sarı yaprakların hışırtılarıyla mutlu olduk.

uzun zamandır fotoğraf koymamamdan yakınan uzaklardaki ailem! kanarsınız artık fotoğrafa. bakın gari...

bu fotoğrafa dikkat, burası bizim ayakkabılık :)

gecikmeli 1 ekim...

2011-10-04T09:59:00.000+03:00

hem yeni almış gibiyim seni kucağıma, hem kendimi bildim bileli varmışsın gibi hayatımda. bilmediğim çok şey var bu hayatta ama bildiğim birşey var ki, iyi ki varsın hayatımda, iyi ki doğmuşsun. içime öyle işledin, öyle yer tuttun ki yaşamımda. şimdi kokun burnumda, akşamı bekliyorum. daha çook güzel yaşların, çoook mutlu ve huzurlu güzel yılların olsun annecik.

ilk günün raporu

2011-09-13T09:17:00.000+03:00

ilk günden, daha ilk günden sattı beni. hani bana çok düşkündü, bensiz duramazdı, yanağımın kokusunu özlerdi. pehhh!!! sınıfa girdi, kapıya bile bakmadı bir daha. karşı sınıfta diğer annelerle deyim yerindeyse mal gibi bekleyen zavallı ben. her koşulda kendime acındırmayı nasıl da başarırım ayyy. daha çok kalmak istermiş okulda, hava çooook kararıncaya kadar. yetmemiş. görürüm seni ben birkaç sene sonra "sıkıldıııım, okuldan bıktım" diye cinnettlendiğin zamanlarda. ama ben lanetlendim zamanında annem tarafından, bilmiyor kimse tabi, figen'den başka. çok sattım arkadaşlarım için annemi, onlardan başkasını görmezdi gözüm, varsa yoksa arkadaşlar. çok ah etmiştir bana, bize yani, figen de farklı değildi, kahverengisi işte. başıma gelecekleri iyi biliyorum. korkuyorum be atam :))

ilk günden yazılacak bir gerçek varsa, arkadaşlık kurmak için çaba sarfettiği. kapıdan izledim bir süre, o bakmadığı için görmedi tabi. emindim böyle olacağından, okulu seveceğinden. umarım böyle devam eder :)

okullu olmaya hazırım!

2011-09-09T13:52:00.000+03:00

pazartesi başlıyorum yeni okuluma. bunca yıl aradan sonra. heyecanlıyım!

belki eylül benim kadar heyecanlanmıyordur. yani ne bileyim, çok acayip içim. mutluyum, meraklıyım, heyecanlıyım, sabırsızım, beklentiler içindeyim. ama tedirgin değilim. içimde hiç kötü bir his yok. eğer beni yanıltmazsa eşek kafa sorun çıkmaz. alışacağından ve seveceğinden eminim. sadece yeni hayatı nasıl olacak, tüm gün neler yapacak, arkadaşlarıyla nasıl bir muhabbeti olacak, meraktayım işte, herkes gibi. pazartesinden cumaya ben de varım ama o hayatta, alıştırma haftasında. hergün iki saat. kuzu da ben de yeni arkadaşlara yelken açıyoruz, oleeey :)

bu kız var ya!

2011-08-26T08:28:00.000+03:00

anne uçaklar yakıtlarını neden benzin istasyonundan almazlar, deniz neden tuzlu (biz eskiden buna balıklar kokmasın diye derdik), okyanuslar neden lacivert, nazar nedir, şey ne demek ?( bunu ergen birine anlatırken bile göbeğin çatlar) bir çene hiç mi durmaz!
üstelik cevap vermeyince de "anne niye bana yüz kere söyletiyorsun" diye fırçasını da atar hanım. posta da koyar "hep sizin dedikleriniz mi olacak". televizyonu unutan bünyem azıcık birşeyler izlemeye kalkıyor da bu günlerde, cümle aynen şu "illa sizin istedikleriniz mi izlenecek" sonra hareket net, kumanda alınıp direk 122, nickelodeon!

ahh, mağazada başıma gelenlerse hep feci. balerin eteği gibi bir etek beğendik, tüllü müllü, mor. üzerinde çok sevdim, kuzu da sevdi, alalım anne, çok beğendim diye zıplayıp duruyor. o sırada üstü mayo altı tüllü şu bale yaparken giydiklerinden, önünde de hello kitty olan göründü gözüne. ona bayıldı! başladı;
-anne bana bunu alacaksın
bu zamana kadar ondan hiç duymadığım bir tarz. "alacaksın". ifadeyi duyunca tepeme çıkan sinirleri sakinleştirip durumu açıklamaya koyuldum. onu baleye giderse giyebileceğini, baleye de gitmediğine göre almanın anlamı olmadığını. bu kez tutturdu
-beni baleye yazdır anne!
epey bir süre diretti alabilmek için. onu alamayacağımızı ama diğer eteği alabileceğimizi son olarak söylediğimdeyse resti fena yedim
-beğendiğimi almayacaksak diğerini de istemiyorum!
ve bana 15'lik kızlar gibi surat yaparak mağazadan çıktık.
akşam sevgiliye anlatırken olayı, eteği de çok beğenmiştim ama kuzu istemedi dediğimde acele acele lafı yapıştırdı
-senin beğendiğini değil benim beğendiğimi almamız lazımdı!

en son dün akşam niye kızdıysa
"yavaş yavaş sinirlenmeye başlıyorum ben de" derken buldum hanımı

çok erken ühhüüüü :(((

bitti :(

2011-08-24T09:32:00.000+03:00

uzuuuun, upuzun bir aradan sonra ciğerciye döndük. hem yeni yeni alışıyorum, hem sanki hiç gitmemiş gibiyim, tuhaf. denize, güneşe, uykuya eğlenceye, gülmeye, pideye, sevdiklerime doyup geldim demek isterdim ama maalesef doymadım. benim için yaz bitti demek içimi acıtıyor, denize giremeyeceğimi düşünmek çok üzücü. belki bir şeyler çıkar, son bir kavuşma, lütfeeen.
tatil en çok kuzuya tatildi. zaten herşey onun yüzündeki gülücük için değil mi? zilli, sabah 9 gece 11 mesai yaptı, hiç boşu yoktu. deniz, kum, bahçe, arkadaşlar, park! daha ne olsun ki. unutmadan yazmak gereken şeyler de var elbette, hemen yazalım;

denizde çişi gelen kuzuya, bu seferlik denize yapması gerektiğini (cıkcıkcık) şu an yapabileceğim başka birşey olmadığını söylediğimde, zavallım önce anlamaz şekilde baktı garip garip. sonra baktım kıyıya doğru koşmuş bikiniyi indiriyor. tamam gerek yok deyip biz kıkır kıkır gülerken, babası sordu kuzuya;
-babacık, çişin nereye gitti?
-sanırım buralardadır, denizin sifonu yoktu, çekemedim!!!

saçlarını okşayıp masal anlatırken kuzuya yatağında, içim doldu "sen de büyüyünce senin gibi çok tatlı, akıllı bir kızın olsun annecik" dedim sevgiyle. bizimki hüzünlendi;
-ama ben kiminle evlenicem?
-büyüyünce aşık olup evleniceksin annecik!
-ama ben kızımı karnıma nasıl koyucam?
- :))))

- anne keşke hep karnında olsaydım
-niye ki?
-sivrisinekler orada beni sokamazlardı!

hımmm...

2011-08-22T11:23:00.002+03:00

felekten bir gece :)

2011-07-14T09:11:00.001+03:00

sabah sabah boğazımdaki acı neden? bağıra çağıra, hoplaya zıplaya şarkı söylemekten!

"mutlaka" listeme bir çizik daha attım dün akşam. kuruçeşme arenada. ben performans diye buna derim. ele güne karşı'yla başlayan konser bizi bizden aldı. gitarın bası yüreğimi hoplattı. buselik makamına huzur doldurdu, bir zamanlar fırtınalar estirirdim coşturdu. hele özkan'ın ama kopuktu kopuktu zinciri, gerçekten kopardı. çocukluğuma, ilk gençliğime, üniversite yıllarıma, hayatımın her dönemine iz bırakan şarkılar. ali desidero'yu söylerken farkettim, hepimiz şarkının sözlerini, ki ne kadar da uzundur, teklemeden söyledik. aldığım hazzın tarifi yok. herkes gitsin, görsün, dinlesin.

"ne dersiniz"i söylemedin ya mazhar, alacağın olsun!

???

2011-07-11T09:32:00.000+03:00

işaret parmağımız niye orta parmağımızdan kısa? dünyanın neden çatısı yok? uzay karanlık, neden dünya aydınlık? sorular, sorular sorular...

pıtır pıtır :)

2011-06-28T11:48:00.000+03:00

avm'de ayakabı arayıp duran annesine;

-anne, sanırım birşeyler yedikten sonra gezsek daha iyi olur, benim enerjim bitmek üzere!

diyen kuzuya ne yapılır, sımsıkı kucaklayıp öpülür, öpülür, öpülür

hala işe gitmemi sindiremeyen kuzu. hala pazartesi sendromu yaşayan eylül'üm benim. sanma ki annen yaşamıyor bunları. her pazar gecesi içi buruluyor bu kadının, sabah sana bakıp ayakları geri geri gidiyor. sen de öğlene kadar millete dünyayı dar ediyorsun. ne denir ki...

bu yazı huzursuz bitsin istemiyor bu kadın. bugün güzel bir gün. mutlu bir gün. akşama yine sarmaş dolaş olacağımız bir gün :))

İçimde bir tebessüm ah kıpır kıpır

İşliyor ya kalbime tıkır tıkır

fıkır fıkır

pıtır pıtır

tatilime az mı kaldı ne???

......

2011-06-27T12:07:00.000+03:00

biliyorum 3-5 yıl sonra içim hesap soracak bana. yapışacak yakama, niye üzdün beni bunca, yapmayı sevdiğim şey varken onca, vaktini neden harcadın oralarda! bir kısacık hayat var elimde oysa, ben dursan da durmayan. şimdi olsa da dinlesem yaşar kurt'tan ya da sevgiliyle gitsek yine en salaşından konserine;

bilgenin şarkısı
Küçüktüm ufaciktim

Top oynadim aciktim
Buldum yerde bir erik
Bunu sen mi çaldin dediler
Koştum erigin ardindan
Günler günleri kovaladi
Kendimi yakaladim kaçarken kendimi
Kendimi yakaladim kosarken kendimi
Kendimi yakaladim atarken kendimi
Kendimi yakaladim düserken
Gençtim diye baslamam gerekiyordu
Bu sarki öyle tasarlandi
Gençligimi aramaya çiktim
Yürüyüs yapmak yasak dediler
Koştum gidenlerin ardindan
Günler günleri kovaladi
Kendimi yakaladim kaçarken kendimi
Kendimi yakaladim kosarken kendimi
Kendimi yakaladim atarken kendimi
Kendimi yakaladim kaçarken
Kendimi yakaladim
Tek basina kendimi
Anne kendimi yakaladim
Kosarken
Kendimi yakaladim kaçarken kendimi
Kendimi yakaladim kosarken
Kendimi yakaladim düserken kendimi
Kendimi yakaladim atarken

kendimi yakalasam, tam da şu anda kendimi...

finding nemo :)))

2011-06-21T14:57:00.000+03:00

nasıl bir haz, anlatması zor (kızgın kumlardan serin sulara diye devam edesim geldi) kafayı boşaltıp hurraaa. aklında sadece ve sadece onunla geçen birkaç gün. gece yatarken bile sağını solunu düşündüm. ama hepsi en sonunda çıktı ortaya, nemo hariç. birkaç gün öncesinde başarısız bir denemenin ardından adamakıllı oturup çalıştım üstünde. olunca çok garip oldum, baktım durdum, doyamadım. gece kaç kez koyduğum odaya gidip gidip ziyaret ettim nemo'yu. sanki canlıydı artık, ruhu vardı, bana gülümsüyordu. ben de gülümsedim ona defalarca. sevdim hatta küçük yüzgecini. sonra yanlız kalmasın dedim, dori'yi yaptım ona. ardından sammy, vatoz ve ahtapot. daha çok şey yapmak geldi içimden ama sadeliği seven diğer yanım dur! dedi, çorba etme. etmediğimi umuyorum. ve beğenildiğini...

dondurma aşkı

2011-06-10T09:40:00.000+03:00

-eylül, bu hayatta yemekten hiç sıkılmayacağın şey ne?

-magnummm :)))

oyun oynarken söylenen bir cümle;

-sanırım hayalgücüm bana oyun oynuyor!

çok mu büyüdün be annecik...

kısa kısa...

2011-06-08T12:08:00.000+03:00

kiraz yiyoruz;

-eylül, artık yeter mi?

-hayır anne, benim bir an önce büyümem lazım!

-yine niye büyümek istedin bakalım?

-koltuğa sırtımı dayayıp oturunca ayaklarımı yere vurabilmek istiyorum!

-hımmm, biraz daha uzaman gerekiyor yani

-evet, deniyorum deniyorum, bir türlü olmuyor!

***

akşam sarmaş dolaş yataktayız, öpücüklere boğduğu halde;

-anne, yatmadan son kez öpebilir miyim?

-öp annecik yerim seni

-anne, yanağının kokusunu özlemişim

mutluluk!!!

***

gece rüya görmüş zilli, ne gördüğünü sorduğumda hatırlamadığını söyledi.

sonra da sanırım buna bir çare bulmaya karar verdi;

-anne, rüya görürken sen fotoğrafını çeksen rüyamı unutmam!

***

doktor kuzu

2011-06-06T12:23:00.000+03:00

ters bir kız benim kuzum, enteresan bir kişilik. üç küçük domuz masalını canlandırıyor babasıyla. bizimki sıkılmış! artık üç küçük kurtçuk olsun bunlar, domuzcuk gelip evlerini üfleyip püflesin. masal tersine dönmüş yani. benimle oynadı geçenlerde. gülmekten kırılıyorum tabi. kurtçuklar zavallı zavallı kaçıyor, domuz peşlerinde. en son domuz bacadan girdi ve kaynar kazana düştü. ben zannettim oyun bitti. hayııır, poposu yanan domuz doktor maymuna götürüldü. tedavi nasıl oldu dersin;

- anne bak, poposu yandı, doktor maymun ona hametanla bepanteni karıştırıp sürüyor, iyileşir şimdi.

ilaç da yazmaya başladı, oy oy oy...

deneme deneme...

2011-06-02T09:50:00.000+03:00

olmuş mu? :))

olmuuuş :)))

aşçıbaşı

2011-05-31T09:08:00.000+03:00

ahh çok becerikli, hem de çok dilli. kıymaya karabiber koydun mu anne, bunun yoğurt çorbası olduğuna emin misin nanesi nerde? deli mi ne...

ben yıkarım, ben yoğururum, ben doldururum, ben karıştırırım. bir kocaman eşşek!

bunlar yapılmadan önce de illa önlükler ve şapkalar takım olarak giyilecek!

biberi yemek istemeyen kuzu kendi doldurduğu biberleri afiyetle indirdi mideye. hatta ertesi gün yaptığı türlüyü bile yedi ki kendisi patlıcanı, kabağı falan sevmiyorum diye iten bir kişiliktir.

yaniii yemek yapma etkinliğiiii hem birlikte zaman geçirme açısından mükemmel, hem yemek yapmak zorunda olduğundan onu yanlız bırakmanın verdiği dayanılmaz vicdan azabını engelliyor, hem dee sebze yediriyor, daha ne olsun :))

canıma...

2011-05-30T10:02:00.000+03:00

top secret!!!

2011-05-27T11:37:00.000+03:00

şşşşt! gizli görüntüler. istanbul akvaryumdan. yakında açılacak.

çok güzel oldu çok!

birileri bir yerlerde harika işler yapıyor :)

serenade nadia...

2011-05-26T09:41:00.001+03:00

Kitap Hakkında:
Roman okumak istiyorsanız…
Her şey, 2001 yılının Şubat ayında soğuk bir gün, İstanbul Üniversitesi’nde halkla ilişkiler görevini yürüten Maya Duran’ın (36) ABD’den gelen Alman asıllı Profesör Maximilian Wagner’i (87) karşılamasıyla başlar.
1930’lu yıllarda İstanbul Üniversitesi’nde hocalık yapmış olan profesörün isteği üzerine, Maya bir gün onu Şile’ye götürür. Böylece, katları yavaş yavaş açılan dokunaklı bir aşk hikâyesine karışmakla kalmaz, dünya tarihine ve kendi ailesine ilişkin birtakım sırları da öğrenir.

Serenad, 60 yıldır süren bir aşkı ele alırken, ister herkesin bildiği Yahudi Soykırımı olsun isterse çok az kimsenin bildiği Mavi Alay, bütün siyasi sorunlarda asıl harcananın, gürültüye gidenin hep insan olduğu gerçeğini de göz önüne seriyor.

Okurunu sımsıkı kavrayan Serenad'da Zülfü Livaneli’nin romancılığının en temel niteliklerinden biri yine başrolde: İç içe geçmiş, kaynaşmış kişisel ve toplumsal tarihlerin kusursuz Dengesi.

kitabın güzel olması yetmez bazen onu zevkle okumak için. ruhun en elverişli zamanı gerekir. serenad çok mu iyiydi yoksa okumam için mükemmel zamanda mı gelmişti diye düşünüyorum. galiba ikisi de, yani mükemmel birliktelik.

internetten kuzuya kitap sipariş ederken hiç aklımda yokken verdim siparişini. beni al dedi sanki! demek ki zamanını bekliyormuş diyorum şimdi. günümüzün koşturmalı, yaşamayı unuttuğumuz hayatından eskilere götürüyor livaneli. yaşanılan zulmün, eziyetin yanında max'in aşkı. buruk buruk oldu yüreğim. öyle sürükleyici, öyle elinden düşmeyen bir kitap ki. hani her "an"ı ona ayırmaya çalıştığın cinsten. zülfü livaneli'nin pek çok kitabını okudum. mutluluk ve leyla'nın evi unutulmazlardandı. yanlarına bir dost daha geldi diyelim.

serenad...

hikayeden ayrılmak öyle zor geliyor ki şimdi, hele de bunun üzerine yeniden tutulacağım bir kitap bulmak...

ayhh, çocuk büyütmek çok zor!!!

2011-05-25T10:20:00.001+03:00

-anne, ben bir an önce büyümek istiyorum

- o niye?

-çıkmayan dövme yaptırmak için!

-ne diyorsun, dövme ne demek sen biliyor musun? nereden çıktı bu?

-anne, teyzem söylemişti hatırlamadın mı, çıkmayan dövmeyi iğneyle büyükler yaptırabilir

dile piercing istemesin de dövmeye razıyım...

:) güneşli bir pazar sabahı :)

2011-05-24T15:01:00.000+03:00

piknik mi? bir daha mı? aman aman

desem deee yine giderim bu gülüşleri görmek için. çok yorulduk, peşlerinde canımız çıktı. ama değdi.

zannettim ki kocaman kızlar kendi kendilerine oynarlar, biz de şööyle bir güneşin altında boyluboyunca yatıp keyif yaparız, denize bakıp hayallere dalarız, kuş sesleri eşliğinde gazetelere göz atarız. nerdeee...

uçurtma uçuralım!

salıncağa binmek istiyorum!

hamakta salla!

balonu sen üfledin, ben üfledim...

gözlüğü ben takacaktım!

uçurtma kısmı tam bir fiyaskoydu. arada sırada mini mini esen rüzgarda koşturan iki "danacık" (kim acaba)komik görüntüler verdi. içimizde kalarak uçurtma sevdasından vazgeçtik.

eylül der hamağı hızlı salla, sude der yavaş. haydaa, hızır idi yunus idi, hızır idi yunus idi, hızır idi yunus idi...

gözlük bile kıymete bindi. sen çok taktın sıra bende.

aşağıda da yanlış meslek seçtiğimin kanıtı durmakta, kafama kafama bol bol vursam dönüşü olur mu acaba?

ayyy yorgunluğun üstüne...

sırf bu görüntü bir sürü düşman sahibi yapıyor beni biliyorum.

olsun varsın kafada bir ton düşünce, yapılacak bir sürü iş, söylenecek onca söz, aranacak milyon kişi, gidilecek onca yer. kur bir hamak, kapat kulaklarını dış seslere, arada bir aç gözleri ama sadece gökyüzüne, güneşe.

hayatı çözmüşüm ben yahu...

nikah mı tazelesek :)

2011-05-23T12:05:00.000+03:00

f&r

çalış çalış çalış

bir umuttu yaşatan insanı...

2011-05-18T14:28:00.000+03:00

f&r

nasıl ama?

şansı var mı?

var var...

bayıldım...

2011-05-05T11:43:00.000+03:00

bir dostun dediği gibi; VAY BE!!!

"Demek yıllarım bu Hırçın Kız’la geçecekmiş..."

Uçan Süpürge Uluslararası Kadın Filmleri Festivali'nin 'Onur Ödülü'nü Cuma gecesi Ankara'daki törende tiyatro ve sinema oyuncusu Derya Alabora alacak. Uğur Yücel, festival için eşi Derya Alabora'yı yazdı

30 yıl önce tanıdım onu. Bizim Tef Kabare Tiyatrosu’nun sahnesinde ‘Hırçın Kız’ çalışmışlardı. Vaktiyle bir arkadaşımla oynadığımız ‘Hırçın Kız’ çok sükse yapmıştı okulda. Mezuniyetimizden sonra da konuşuldu. Aynı sahneyi oynayacaklardı. Bana gelmişlerdi. Mizansenimizi gösterdim. Sahnenin duygusunu anlattım. Kimi zaman karşılıklı oynayarak prova geçtik onunla. Utangaç, güzel bir kız olarak hatırladım sonrasında onu ama deftere yazmamıştım. Demek yıllarım bu Hırçın Kız’la geçecekmiş. Bilmiyordum.

Başından fışkıran deli kızıl saçları, çilleri... Güzel sevda... Suskunluğunun altında şelaleler akan tutkulu aşık delişmen kızlar gibiydi. Anne olduktan sonra da durup oturmadı aslında. Sülalede Selanikli bir deli büyükanne olmalı ki bu kızı anlayalım. Varmış da zaten. Öte yandan yemiş bitirmiş bir olgunluk…

Lezzetli ev yemekleri pişiren, eğlenceli, anaç, düşkün dostu, adaletli, gece geç saatlerde barını kapayıp tek başına kaybolup giden kavi Slav kadınlarına benzer. Sadakatle kulis lambaları karşısında makyajını silip artist barlarında kadeh parlatan inceden kibirli yeri pek kolay dolmayacak esrarengiz karakter oyuncularında, Hanna Schygulla’nın uzun koridorlarda Lili Marleen yürüyüşünde, Cahide Sonku’nun efkarında, Liza’nın kabaresinde, Sally Bowles azgınlığında, kuzey ülkelerinden gelmiş ve aniden karlar altında yok olup gidecek Femme Fatale bir yosmada, Persona’nın çıkmaz sokağında, bir balkan çingene alayının ortasında elinde şarap şişesi dört kol çengi bir karnavalda, kış günü hayranlıkla sevdiği oğlunun boynuna atkısını sararken gözleri nemlenen her annede, belalı bir sevgilinin peşinden yıllarca şehir şehir alem alem dolanan yaralı her pavyon şarkıcısının suretinde gözükür.

Küçücük bir kız çocuğundan, elinde votkasıyla kaşarlanmış eski zaman kadınlarına kadar uzanan sessiz bir klavye. Duymadığınız içli sesiyle kederli bir şarkı... Yakınındayken özlenen kadındı. Bende benim de bilmediğim, bilip de görmediğim, savurup attığım her duyguya, yırtılmış her kağıt parçasına hayranlıkla baktı. Aşığına bakar gibi.

Gencecik çilli kırmızı

Kekik kokulu adaların rüzgarlı tepelerinde başını bağrıma yaslarken yüreğimin titrediği gencecik çilli kırmızının aşk üzerine yazdığımda koyu bir ilhamla yeri baki. Canımın ta içi oğluma her sarıldığımda ciğerime dolan bahar kokusunda da.

Bir yerlere kaybolursam ruhum dolu, oğluma ilelebet hasret, ona minnet ve şükranla giderim bu dünyadan. Hırçın Kız’a...

dertliyim, ruhuma hicranımı sardım da yine...

2011-04-16T23:38:00.000+03:00

sanki yabancılaştık be blog.elim gitmiyor, gitse de uyarı müsaade etmiyor. genelde parçalı bulutlu, arada yasak kalkıyor ama kayıt yok, bir bakıyorsun kırmızılar karşılıyor seni aynı gün içinde, gel de delirme!

neyse! söyleyecek öyle çok söz, yazacak o kadar çok şey var ki, toparlayabileceğimi sanmıyorum.

sadece bilinsin ki, ben bu kuzuyla BAŞ-E-DE-Mİ-YO-RUUUM...

istediği birşeyin olmadığı herhangi bir zamandan söz ediyorum, alelade bir günden;

- siz benim sözümü dinlemiyorsunuz! (kaşlar olabilecek en alt seviyede, bakışlar anlatılmaz)

-saçmalama eylül, asıl sen söz dinlemiyorsun!

- BAKIN, buradan giderim, bir daha da gelmem! odama da kimse gelmesin!

postasını koyup, bulaşık makinesine bir tekme atarak odasına doğru ilerler...

gülme komşuna gelir başına dersem caydırıcı olur sanırım!

birlikte alışveriş yaptığım, gezmenin suyunu çıkarttığım kuzum bugün yurt dışındaydı sanırım ki bendeki birebir zıttıydı. ne hayallerle bakırköy yollarına çıkmıştım oysa, sabahın kör vakitlerinde. evimde onca iş, alışveriş bekleyen buzdolabı, aç tencereler, buruşuk kıyafetler dururken hem de. güneş de var ya tepede, sokaklarda cirit atarız, onu giyer bunu çıkarırız. oldu, gözlerim doldu esprisi cuk oturdu sanırım.normalde aramızdaki sessiz sözleşmeye göre biraz onun biraz benim gönlümü hoş edecek şeyleri yapar, günü harika bir kıvamda bitirirdik. anormal olan uyumlu kuzunun habersizce seyahate çıkması dedim ya, haberim olsa vallahi de billahi de denemezdim. ilk zamanlarda herşey normal gibiydi, biraz gezme, biraz eğlenme. sonra içindeki canavar hortlayıverdi. nerenin kapısına gitsek, eller göğüste kavuşmuş, kaşlar çatık, "ben sana küstüm! seninle bir daha gezmeye gelmeyeceğim" hadi ya!!! elimi tutmaz, posta koyar, allahım bu benim kuzum mu? çeşitli eğlencelerle ortamı yumuşatan ben, arada rüşveti de unutmuyorum. oyuncakçıdan bir de minnie alıyorum hanıma. çok da seçici, daha büyüğünü istemiyormuş, onun başındaki fiyonk daha küçükmüş ve puantiyesi de yokmuş, beğenmemiş. ahhh neler denir de sana, cık cık cık...

ben bakırköy sokaklarında gezemeden, en sevdiğim pasajları didik didik edemeden tıpış tıpış dönüş yoluna. dönerken florya'da parkı görünce dayanamadım yine, oynasın biraz, gerginliği de gider belki ajda hanımın diyerek giriverdik parka. güzel de vakit geçirdik, çok mutlu oldu. eve gitmeden uğramam gerek markete, anlaştım hanımla, hemen girip çıkarız. olur dedi...

amanın ne oluru, geldiler mi yine bizimkine. en son mağazanın kapısının önünde, bir adamla kadının önünde yüzüstü yattığıdır beynimdeki kare. nasıl da çığrından çıkar insan. sinirle neler yapılabileceğini bir kez daha anlar bu yürek. yine tutar kendini zavallı sinirler, oysa şöyle en burgulusundan bir çimdik yada bir şaplak tam yerinde gibi görünür göze. sabır sabır sabır... eve kadar ağlama, en salyalı ve de sümüklüsünden, bolca özür etme (özür ederim der hep sersem) şişip şişip patlayan bir kafa. bir de demez mi "günümüz kötü mü oldu şimdi". eve gelindiği gibi banyoya atılan pis kız. ama ona ödül gibi, oyuncaklarıyla mis gibi.

bitmedi! ohhh öpüşüp seviştik, buz devrini izledik, bol bol kıkırdadık. koyun russell'daki frankie var ya hani, kurbağa canım, kuzunun frankie'sini atınca yere vraklıyor. artık ben ne zaman o haltı yemişsem, vraklayınca "napıyorsun frankie delirdin mi?" diye bir cümle sarfetmişim. bu kez attığında camelot dizisini -sanki takip edecekmişim gibi- izlemeye çalışan ben hiçbir şey söylemeyince yine fırtladı canavarlar. anne söyle, hayır söylemiyorum ağladığın için, anne söyleeee, hayır....tartışmaların sonunda ne dese beğenirsin;

-artık bu evde yaşayamam! senden çok sıkıldım!

............................................................

bu asilik monttan mı acep. çıkarıp atsam döner mi kuzum?

ansızın

2011-03-30T09:38:00.000+03:00

-anne, dünyanın sonunda ne var çok merak ediyorum!

-nasıl yani, dünyanın sonu neresi annecik??????

-daha daha daha daha yükseklerde yani, en sonunda

gardımı almalıyım, araştırmalara başlasam iyi olacak. sırada neler var, tahmin??...

abradakadabra, pokus pokus!!!

2011-03-28T11:17:00.000+03:00

tahta blokları üst üste dizen annesine, "anne, ne yapmaya çalışıyorsun, eyfel kulesi mi?" diyen tatloş hanım. senin ağzını yesem yesem yesem...

hazine haritası nerede satılır, bilen var mı? istek var da kendisinden!

baba&AŞK&kız

2011-03-24T11:17:00.000+02:00

-bu gece babamın koynunda uyumak istiyorum

-niye ? (tabi ki bozulan ben)

-çünkü babamın gözlerinin rengi çok tatlı :)

kız çocuk babasına aşık büyür (bizde öyleydi en azından), baba anneden bile kıskanılır. önceleri "kimseyle evlenmem"ler varken sonraları "evleneceğim adam babam gibi olmalı"lar başlar. ve o aşk evlensen de, çoluk çocuğa karışsan da hiç bitmez.

bu aralar bir endişedir sardı beni. iyi, tamam baba aşkı başladı, hatta bence geç bile kaldı. ama 3,5 yıllık hükümdarlığım sona mı erecek? hep tek başıma iktidarken koalisyon mu geliyor gündeme.

öyle olursa geceleri artık baban kalkıp gelsin yanına zilli!!!!!

2011-03-15T09:33:00.000+02:00

konu çok önemli! babacığın doğumgünü. çok dikkatli çalışmak lazım ve de çok ciddi.

yumurtalar güzelce sürüldükten sonra, çörekotu konur üzerlerine bolca. sen yaparken herşey daha da mı güzel görünüyor kuzum :)

bu kadar fotoğrafa yazmaya çok şey var da benim içimden gelmiyor ki.

hiç tadı tuzu kalmadı buraların. her sabah kim ne yazmış sayfasına heyecanı da pek yok.

artık açılsana be susam!

bizim kuzunun halleri işte...

2011-03-07T08:42:00.000+02:00

hiç tadı olmasa da böyle, yazmaya devam etmek gerek! hayat devam ediyor ve kuzu her geçen gün beni yine gülmekten öldürüyor.

radarlar hep açık!

-eylül ünye'ye ne zaman geleceksiniz?

-mustafa dedem bize bir rapor alacakmış, o zaman!

iyi sömürü yapar!

-anne bak, bu çocuk tedirgin.

-niye ki?

-annesi daha gelmemiş, tedirgin olmuş!

dalga da geçer!

-eylül, bu bina çok güzel oldu, hem de çok yüksek, gökdelen yaptık.

-vay canına!

dönüş

2011-03-03T09:02:00.000+02:00

inanamıyorum! kavuştum!

kendimi öyle çaresiz hissetmiştim ki!

sağol be ceylan!

http://www.ultrareach.net/downloads/ultrasurf/u.zip

buradaki dosyayı yükledim ve çalıştırdım, tataaam

kınayalım!!!

2011-03-01T13:20:00.000+02:00

ya biz bu filmi yine izlemiştik. illa her seferinde uğraşmamız mı gerekecek!

kapandığını düşünmek bile istemiyorum sayfamın, sayfalarımızın.

yazmayı sevdiren yer bana, aynı zamanda başkalarını takip ettiren, sanal da olsa birçok kişiyle buluşturan. birbirimizin tecrübelerinden faydalandığımız, iyi ya da kötü görüşlerimizi bildirdiğimiz. kiminin çocuğunu yazdığı an be an, kiminin tarif verdiği, kiminin tasarımlarını sergilediği, o kadar çok ki...

öyle bir bağımlılık oldu ki hayatımda, gerçekten olmadığını düşünemiyorum.

birinin günlüğünü yakmak gibi birşey bu!

kınıyorum!!!

akşam akşam...

2011-02-23T20:42:00.000+02:00

annemden gelen telefon. öyle bir ağlama sesi var ki başedemediği belli;

- ben kızınla başa çıkamıyorum, lütfen konuş onunla!

-ne oldu ki?

-ne olacak, hanımefendi çorbayı kedi gibi yalayarak içecekmiş!

kuzu hanım alırlar telefonu

-ama anneee, ben kedi oldumm, yalayarak içmem lazım.

-tamam annecik, şimdi sen doktor daisy ol, akşam birlikte kedi oluruz, olur mu?

biz bu gidişle kedi de oluruz, köpek de MAYMUN da!

burası ünye. göksular, nilsular, babannecik, dedecik derken herkese ev yaptı. ağaoğlu'na rakip geliyor, hahhahhah

-anne, babamın iş yerindeki yağmur ormanı çook sıcaktı, terledim hep. orada timsah da olacak. yavru timsah da olacak.

-yavru olur mu bilmem ama timsah olacak.

-anne, bütün canlıların yavrusu oluuur

burada bir de laf kaçıralım ağızdan, küçücük. muhteşem bir akvaryum geliyor, bitmesine çok az kaldı. öyle hayranlıkla gezdik ki!

-anne, ben büyüyünce inek olucam.

-hönk! niye?

-danadan sonra inek olup diğer ineklerin yanına gidince bana hoşgeldin diyecekler. beni sağacaklar, size taze süt vericem, sütümü içip bana teşekkür edeceksiniz.

deli mi ne?

mimmm

2011-02-21T13:22:00.000+02:00

bu sevimsiz gün belki de böyle sevimli hale gelir! deneyelim bakalım enne!

1-Gün içinde eğer gerçekleşirse şok geçireceğin şey:

bu hafta hepinize idari izin!

2-Gördüğün zaman eğer almazsan uyuyamam dediğin şey:

dondurma! siyah beyaz! birçok kez şunu da deneyeyim, bundan da olsun yapmışlığım olsa da benim için fiks! normal külaha (ki bu çok önemli kornet istemem) konsun, sırası da çok önemli ! en alt çikolata, sonra vanilya diye kat üstüne kat attırırım, belediye ne kadarına izin verirse!

3-Uğruna diyetini bir kalemde bozduğun şey:

dondurma! siyah ve beyaz!

4-Uğurun var mı, uğurun?

uğurum değil de olmasını istediğim birşey varsa mutlaka adağım vardır.

5-Kendine en yakıştırdığın renk:

siyah! her daim. yazın buna beyaz eklenir.

6-En sevdiğin takın:

kocacığın aldığı swarovski taşlı (havamı da atarım) kolyem. halka küpeler de olmazsa olmazım.
not: tüm takıları sergilemek için derya baykal usulü bir mantar pano alıp kocacığın şantiyesinde beyaza boyattım, çok da şık oldu. dün akşam da özene bezene astım hepsini, baktıkça bayıldım. sabahın altısında gümbürtüyle uyandım ki pano yerlerde, takıların bazıları da sizlere ömür...

7-Takıntın?

hiçbir şeyi yarım bırakamam. kitabı, filmi ya da herhangi bir makaleyi...

8-Bavulum çoktan hazır,gitmek istediğim şehir,ülke?

milletin gezmediği yer kalmadı, şurda kıçı kırık bir tura katılıp italya'ya bile gidemedik. yakınıp duruyoruz.bende bu çalışkan koca varken biz kiim gitmek kim!

9-Ben bu şarkıyı duyunca şakırım:

ay aman bana sayfalar yetmez. mazhar alanson "ne dersiniz", bülent ortaçgil "eylül akşamı", şevval sam "kapıldım gidiyorum" deyip kestirip atalım...

10-Solunda ne var?

hoş soru! flash disk, püsküllü yeni çantam, koskadan lokum

bittiii. iyi geldi bana be, kafam dağıldı. kafa dağıtmak isteyen herkese gitsin...

artistik...

2011-02-17T08:36:00.001+02:00

-diğerleri gibi tek başıma kayabilmek için çok mu çalışmam lazım?

-evet canım, çok!

olsun sen şimdi keyif yap, boşver çalışmaları falan. zaten ileride çoook çalışman gerekecek, hem de herşeye...

bahse girerim!!!

2011-02-14T09:56:00.000+02:00

sanki bir merdivenin başındayız ve attığı her adım o kadar net ki, bir anda bir basamak daha attığını keskin farklarla görebiliyorum, görebiliyoruz! yaptığı her hareket, söylediği cümleler, kullandığı acayip kelimeler, lafları pat diye yapıştırması yerli yerine. offf bu kız çok büyüdü, dertleniyorum...

-büyüyünce size ihtiyacım kalmayacak!

-ne diyorsun sen?

-büyüyüp çocuk doğurucam

-eee biz yanında olmayacak mıyız?

-büyüyünce anneyle babanın yanından gider çocuklar!

-e iyi de bak ananen ve deden yanımda benim, sen bizi özlemez misin?

durumun farkına varıp çark etti hemen zilli, sarılıp affettirdi kendini. ya da o öyle sandı. unutmadım ben o sözleri. oturdu yüreğime dünden beri. yanımızdan gideceğini düşündükçe yüreğimdeki taş daha da ağırlaştı. offf deli miyim neyim, gelsin sıradaki;

-ağzımın içine girip, içimi görmek isterdim

-?? niye ki??

-kemiklerimi, kanımı görmek isterdim

- : D

-kalbimiz kırmızı mı atar anne?

takık bu sıralar kemiğe. gözümüzde kemik var mı, hayvanların da kemikleri olur mu, sen beni yersen kemiklerim mi kalır, çenemi ısırma bundan sonra kemiğim çıkar!

-iyi tamam ısırmayız hanımefendi!

-ben hanımefendi değilim, doktor daisy'yim

"arkama takar mısın baba şu örtüyü, kahraman olucam" dedin kırdın geçirdin bizi. evde süpermen gibi oradan oraya uçmalar. zaten hep uçmak istermiş kuzu hanım, kuşlar gibi gökyüzünde olmak istermiş. bir de bulut olmak istermiş. istikbal göklerdedir annecik, devam!

tembel tenekenin daha fazla yürümemek için bahanesi hazır,

-çok ağrıyor anne bacağım, kucağına alır mısın?

-eylül çıldırdın mı? koca kız oldun. hem o zaman oyun makinelerine gitmeyelim bu halde, hani ağrıyorsa bacağın!

-saçmalıyorsuun!!

baskın basanındır!

miki kulağı yaparken hamurlarla, önce yuvarla sonra bastır ki düzgün olsun annecik dedim, köfte yapar gibi mi dedi. çok hamarattır, nazar değmesin!!!

yemeğe oturacak teyzesini tavlayıp oyun oynatmak derdinde;

-bahse girerim hiç acıkmamışsındır!

nesine!!!

çok uzaklara...

2011-02-08T13:47:00.000+02:00

bu günlerde ruhumun enfes gıdaları

aşk tesadüfleri sever film müzikleri albümü

nilüfer 12 düet

bayıla bayıla, tekrar tekrar dinlenir!

en pırıltılısından bir deniz kenarında dinlenseydi iyiydi!

şöyle bağıra çağıra, uzaklara dalarak.

upuzun, günbatımını yakaladığımız bir seyahatte

aşkla delicesine gezip tozarken

buralardan çoook uzaklarda...

bunlar hayal gibi, akşam filme gitmek o kadar da uzak görünmüyor!

olur mu? olur...

genciz biz, delikanlı!

2011-02-07T13:54:00.000+02:00

bir yerlerde okumuştum. gençler, haftaya çok yorgun başlayıp hafta sonuna doğru dinçleşir, yaşlılarsa haftaya dinç başlayıp hafta sonuna doğru yorgunluk ağır basar, hafta sonu dinlenirmiş. bizimki de züğürt tesellisi, bir yorgunum ki! bu hafta yine gez, gez, gez! cuma öğleden sonra başlayan koşturma. nereye mi gittik? tokadan da mı anlamadın? mickey'nin gösterisine tabi! bir curcuna, bir kıyamet deli gibi bir kalabalık. eve gitmemiz 10'u buldu ama değdi mi, değdiii...

teyzesinin kuzusu öyle özlemiş ki onu, uyurken sesini duyunca yüzünde güller açtı. sarılıp da teyzesinin omzuna öyle bir yatışı var ki. ne kadar sık göremese de, birlikte olamasa da çok seviyor teyzesini, kan bu çekiyor :)

tadeşimin gelmesi ve havanın da güzelliğiyle biraz deniz havası alalım dedik. güneşli ama soğuk sahilde epeyce zaman geçirip kuzunun gönlünü yaptık cumartesi. alışveriş merkezi, oyun makineleri derken akşamı ettik.

akşamdan ertesi günün planlarını yapan bendeniz, güne mükellef bir kahvaltı hazırlayarak başladım. bu sırada dolap kapağına vurduğum kafam hala şiş. öyle çok ağladım ki, çocuklar gibi. iyi geliyor bazen yahu. erkenden atladık arabaya. istikamet Taksim!

kuzu'nun İstiklal'e ilk çıkışı. şimdi götürmek için can atıyoruz, ileride çok gitmesin diye dualar eder miyiz?

eskiden, yani o kadar da eskiden demeyelim genciz hala ispatladım ne de olsa az önce, taksim'e çıkınca bu çocukların ne işi var burada der, tuhaf tuhaf da bakardım. kazın ayağı öyle değilmiş. bal gibi de gezilirmiş, kimseyi kınama, kınama, kınama...sevgiliye uzun zamandır bahsettiğim, gelmeye can attığı canım ciğerim'e de nihayet gittik. amanın bir ziyafet, göbüşler şişti.

sonra biraz nostalji. kuzu'nun hayatında bir ilk daha!

sonrası Karaköy. tam teçhizatlı cevat kelle bendeniz, yanımda martılara atmaya simit bile var. gerçi "martılar balık yermiş, simit yemezmiş" ama, akılsız kafam işte...

karaköy güllüoğlu'nda da bir tatlı keyfi ki, nasıl bir lezzet, ohh be dedirteninden. yakında baskül ailesi gibi çıkarsak ortaya şaşırmasın kimse, normal...

içine kaçan kaçana...

2011-01-31T09:00:00.000+02:00

peki peki anladık! herşeyi sen bilirsin.

peki peki anladık! herşeyden sen anlarsın.

peki peki anladık! sen öyle diyorsan öyledir.

masayı sen kurabilirsin, yumurtaları kırabilirsin, ayakkabılarını giyebilirsin, banyonu kendin yapabilirsin, saçlarını tarayabilirsin, bıçakla tavuğunu kesebilirsin, ojeni çıkarabilirsin!

sen neymişsin be abi!!!

siz bana karışamazsınız! benim hareketlerime karışmayın! beni rahat bırakın!

bu cümleler bana çok tanıdık geldi. ergenliğe girerken anneme bol bol sarfettiğim cümleler değil mi bunlar?

biraz erken olmadı mı?

****

yazmazsam unutmaktan korkarım, hafıza pek bir balık bugünlerde;

içine bu kez şair kaçmış, haberim yok!

-hep bir derede yüzmek isterdim, hep bir balık olmak isterdim

kapanışa "rakı şişesinde balık olsam" yakışırdı doğrusu : )

içine pollyanna kaçmış

2011-01-28T08:28:00.000+02:00

-eylül, bu kez minnie'nin kurdele dükkanını açalım, başka cd izlemiş olursun

-peki onda doktor daisy var mı?

-hayır, ama başka güzel bölümler var

-İYİ DÜŞÜNELİM, İYİ OLSUN belki onun sonunda da doktor daisy çıkar!

inanılmazsın!!!

korkunç tırtıl...

2011-01-21T10:55:00.001+02:00

telefonda;

-anne fena bir rüya gördüm ben, çok kötü bir kabus gördüm!

-ne oldu annecik, ne gördün?

-yavaş yavaş ilerliyordu, duvarımda ilerliyordu.

-iyi de ne ilerliyordu?

-tırtıl!

-??? :)

mağazada bankonun üzerinde oturan kızına; dikkat et, kardeşin üstüne düşme diyen kadını duyan kuzu;

-bizi kardeş sanıyorlar, çok komik, biz kardeş değiliz ki :))

bir de sude var tabi, takıntı oldu. her akşam eve gittiğimde aynı cümle;

-bu akşam sude'lere gidelim mi anne, lütfeen

biraraya geldiklerinde bırak odaya, saatlerce gitme yanlarına farketmez. aslında işime de geliyor. geçen hafta onlar oynarken okey partisi bile yaptık! sude'nin annesi, çabuk gel!

biz bu hafta...

2011-01-17T13:33:00.000+02:00

yine çok eğlendik kuzumla. çırptık çırptık karıştırdık : D

yumurtaları ben kırarım, yaaa sen tutma mikseri ben yapabilirim, kalıplara ben koyarım, oyyyy ne inatçısın!

ama çok kaymaksın. senden de koysaydık ya biraz...

kurdeşen döktü pişene kadar, kaç tane yedi bilmem. lezzeti içine attığı, böyle kalbinden eliyle alıp alıp, sevgi ve öpücüklerden geldi sanırım.

düştük bebek yollarına. uras bey'e dünyamıza hoşgeldin dedik. ahh özlemişim bebek kokusunu. annesi emzirirken bir hoş oldum, ne günler geçti oyy oy.

sabah yatakta kaç kez seni seviyorum dedi sayamadım. deli bir sokulma, sarılma, sırnaşma. öyle oluyor ki mutluluk sarhoşu oluyoruz sanki birlikte, gözlerimiz gülüyor, kalplerimiz ayna birbirine. ve ben hep şükrediyorum, iyi ki böyle bir mucizeyi yaşattın bana tanrım diye...

pinoya öpücükler...

2011-01-13T09:41:00.000+02:00

bu öpücükler sana pinocuk. yine çok eğlendik sayenizde. niye mi bu kadar geç kaldık? abone olduğumuzdan beri hep geç kalıyoruz zaten, derginin vaktinde ulaştığı nerde görülmüş, şikayetçiyiz :))

eylül pino'ya sorar;

dev fırtınakuşu eskiden fırtına mı yapmıştır?

Miske Muske Miki Fare

2011-01-12T10:30:00.000+02:00

bu aralar en sevdiği resim yapmak. özellikle de çocuk. kulakları biraz büyük olmuşmuş ama olsunmuş, babası işe gitmiş de ondan mutsuzmuş, çocuğun yüzünü karalamamış, onlar sadece çocuğun önüne gelen saçlarıymış, maymun boots'un saçlarını fazla yapmamalıymışsın çünkü çok fazla saçı yokmuş...

bu aralar diğer sevdiği mickey'nin kulüpevi. hep beraber sihirli sözleri söylemeli, sonra şarkısını. lazım olunca, hey bilgiliii. en çok da doktor daisy. hani hep minnie sevilir ya. o da tatlı ama daisy... saçı da ne komikmiş değil mi?

bazen gece yatakta kafamda dönen duran şarkıyı susturamasam da, ben de seviyorum onları izlemeyi. iç karartıcı tv dizilerindense "miki miki faree mikinin eviii"

bu aralar onu rahatsız eden birşeyler de var. doktoruyla ne olduğunu bulmaya çalışıyoruz. halılar, oyuncaklar kalktı, toz olabilir çünkü. oda bir acayip ki sorma. sıcacık, yumuşacık odası soğuk ve sevimsiz geliyor gözüme bugünlerde. malum damadı da kaldırdım odadan, tepkisi çok hoştu;

-ama anne, winnie çok akıllı bir ayıydı, niye kaldırıyorsun. hem oralarda canı sıkılır :(((

biliyorum üzülüyorsun annecik ama bu konuyu çözmeliyim, öksürük gitmeli...

bu aralar bir kudurma, bir dans, durdurabilene aşkolsun. söz de müzik de anlık uydurma...

bu aralar bir soru takıldı dilime, çünkü bayılıyorum, kimi görsem anlatıyorum.

"balıklar denize çişini yapar mı?"

cevabı öldürdü bizi!

söyleyememmm...

2011-01-07T13:02:00.005+02:00

geldikçe geliyor aklıma, biraz daha ekleme yapmalı;

oyuncaklarımız taştı, ottu, topraktı. elbisesini kendim dikerdim bebeğimin, ya da çalışırdım diyelim, en uyduruğundan.zaten bir bebek falan alındı mı deliye dönerdik. bakmayın benim kuzunun winx'lerden barbie'lerden hoşlanmasını istemediğime. bir cindy gelmişti bana istanbul'dan, şimdi tek taş alsan ancak o kadar sevinilir

bayramlıklar (herkeste olduğu gibi) geceden başucuna serilir, içinde nasıl bir kıpırdama, nasıl bir heyecan varsa uykuya dal dalabilirsen.

köşe kapmaca, yakantop, ip atlama, mendil kapmaca, kavunkarpuz, yağ satarım bal satarım falan vardı, hala var mı?

tadeşimi futbol maçından söküp almaya çalışmam vardı, okula geç kalmasın diye. kardeşim erkek değil!

minik silgilere yazılan aşk itirafları vardı. emoş'a gelmişti de çocuğun ağzına tıkıcaktı neredeyse, ilkokul 1...

yılbaşında hazırladığımız gösteriler vardı, kartondan meyve falan olurduk, şarkılar söylerdik. olacak o kadarı canlandırmıştık bir keresinde, bizi izleyin anacııım :))

azgınlık ya, tığ sokmuştu yanağıma tadeşim. yanağıma danteli yakıştırdı zaar

bir de bu manyak tadeşim kafası kızınca halamlara giderdi kalmaya. ama öyle normalinden değil, valizini toplayıp, günlerce...

merdivenin başından ekmek isterdik annemden acıkınca. ama uzaktan beri, kapıya çok yaklaşmadan. mazallah içeri falan çekerse : p içinde helva ya da peynir olurdu sanırım.

baharda çok güzel açardı bahçedeki vişne ağacının çiçekleri. merdivene ekmek koyardım, kuşların sesleri yakında olsun diye. hımmm, içim kokularla doldu. baharın adı geçse böyle olurum ben hala...

yazın kampa da giderdik biz, çadır kurardık devrent'te. sanki evin önü deniz değilmiş gibi. tabi daha güzel oluyordu hep birlikte. her yıl aynı cümbür cemaat. kapppkara olurduk, öyle böyle değil. karakızlar der hala abilerim bize. akşamları yere düşen çamlar toplanır ateş yakılır, patates, patlıcan, mısır közlenirdi. ateşin başında sıcacık muhabbetler, temiz hava. oradaki gece uykusu anlatılabilir mi acaba? ıııhh...

balık tutmaya giderdik sabahın köründe babamla. tadeşimin şansına oltasına hiç ama hiç balık gelmezdi. o üzülüyor diye babam çaktırmadan dolu olta verirdi de eline sevinirdi kuşum. bir kasa balık olurdu bazen, dağıtırdık tüm kampa.

kertenkele falan vardı bahçede, örümceği, karafatmayı, akrebi saymıyorum. ne hayvan dostuymuşuz, evi ilaçlamaktan anası ağlardı babamın :))

okuldan gelince annem evde değilse hemen diğer kapıları yoklardık. illa ki birine giderdik, çok normal birşeydi bu. şimdi karşı komşunun ismini biliyor musun deseler...

tuvalete gitmeye korkardım korku filmlerinden sonra, hani cuma geceleri olurdu trt1'de, karndeşen jack falan. tadeşimle giderdik. kapıda bekliyor mu beni diye sürekli konuşturmaya çalışırdım. adi, bazen bırakır giderdi beni ya da numara yapardı yokmuş gibi.

o korku filmlerinin birinde kadın yatağa yatarken altından çıkan katil kadını öldürmüştü. yatağa atlayarak girmeye başladım ve en sonunda atlarken yatak kırıldı :))
bir sabah tadeşimi holdeki halının üstünde, halıya birşeyler fısıldarken bulmuştum. alaaddin'nin halısını uçurmaya çalışıyormuş meğer rüyasında :))

pazarları kıymalı ve çökelekli pide yapardı dedemler fırında.bir de pastırmalı yumurtalı, ama mutlaka yuvarlak. kolide gelirdi kokular saça saça. halamlar pide dolardı, kollarımızdan yağlar aka aka yerdik. beyoş, musti, sepet...yanında turşu kavurması illa. gözümün önüne sıcacık bir loşluk yayılıyor şimdi. barış manço ve pazar sineması izlenirdi o gün, annelerin elinde birer örgü.o pidenin tadını bir daha asla bulamadım...

orta kattayken biz, mutfağın camını aralık bıraktırırdı dedem hep. eve geldiğimizde ilk işimiz oraya bakmaktı, dedem küçük patismanya (pandispanya) bırakmış mı, başka neler getirmiş? hiç unutmazdı bizi, hiç. ölümünden sonra da rüyalarıma girdi çok, pıtır pıtır yürüyüp bize gelişi, gıcılarım gagalarınızı yediniz mi deyişi.

sokaklarda oyunlarla, evlerde komşularla, akrabalarla, cümbür cemaat kalabalıklarla büyüdük biz. yazık ki kalabalık yalnızlığın ortasına attık hem yavrularımızı hem kendimizi. üzülüyorum hem de çok...
yine de mutlu ediyor tüm bunları hatırlayabilmek, ya da hatırlanacak bunca güzel şeyin olması.

poli moduma geçmiş bulunuyorum, güzel bir hafta sonu bekliyor, değil mi?

özgürmüşüz hepimiz...

2011-01-07T09:44:00.000+02:00

sevgili pınar ne yaptın sen?dünkü yazından sonra aklıma öyle çok şey geldi ki ! şu eskiden oynadığımız oyunları, çocukluğumuzu yazmak lazım dedim, ne olur ne olmaz kuzulara lazım olur belki birgün (keşke) ...

biz tadeşim'le deli gibi sokak seven ve eve hiç girmek istemeyen tiplerdendik. klasik, akşam ezanı okununca koşarak eve gidenlerden. tabi annem de klasik olduğundan bizim sokağa çıkmamızı, kirlenmemizi hiç sevmezdi. sokak kokuyorsunuuz, çabuk banyoya. şimdi farkettin mi anne, kirlenmek çok güzelmiş aslında.

evin çevresinden çok çok uzaklaşamazdık, korkardık annemden. evin çevresi dediğim de koca mahalle canım. herkes tanıdık, herkes arkadaş!

elimizde kiremit parçası, çizen herhangi bir taş ya da tebeşir nereyi bulsak sek sek. kendimizce koyduğumuz kurallar, geriye sağdan dönmeliydin, parmağının ucu çizgiye geldi, haydaaa

çinçan ve pimpon var tabi, en favori. lastik ya da ip bacaklarda, saatlerce oyna dur. hava çok kötü olduğunda evde de devam edildiği için baştacı. en iyi zıplayan kraliçe olurdu bunlarda. bizim kraliçemiz emoş. kalçalara gelindi mi herkes patlar, emoş kazanırdı.

bahçedeki asma bakkalım olurdu, bana alışverişe gelen müşterilerim vardı tabi. oradan buradan malzeme toplarken ne çiviler ne teller gördü bu vücut. tetanoz aşılarımın sayısını bilmem gerçekten. en fenası da sana birşeyler batmış, canın yanmış ama korkudan annene söyleyemezsin. zaten gördüğünde yediğin fırçalardan acını falan unutuverirsin. sağol anne, acılarımı geçirdiğin için :))

çamur ne kıymetliydi bizim için. envai çeşit mutfak eşyası yapardık. hayalimiz kurutup boyamak, sonra da devamlı onlarla oynamak. ama ne mümkün, kuruyunca çatlardı hepsi. ama yılmak yok, bir daha bir daha.

mahallede ısırgan pek çoktu. oradan oraya koşarken hele de yazsa illa ki yanar o bacaklar. ama her derdin çaresi var. ısırgan kaç otu! ısırganın yaktığı yere bu otu sürekli vurarak geçirmeye çalışırdık. ama sihirli cümle yoksa geçmez "ısırgan kaç, tazı tut" hızlı hızlı söylemelisin, unutma!

cicannemin evinin arkasında boş bir alan vardı. her yıl fındık kapçukları (yani sizin fındığın dışında resimlerde gördüğünüz yeşil koruyucu kısım) oraya doldurulur sonra alınırdı. kapçukların üstüne gayet yüksekten sıra olup atlardık. ne manyaklık! atlayan hemen toparlanır tekrar sıraya geçer. bir keresinde atladığımda dizim çarpmıştı da dişim kırılmıştı. kimse bilmedi tabi, arka dişti ne de olsa hahhahhah

kar yağdığında kat kat giyinip lahana gibi tüm aile dökülürdük sokağa. yuvarlanmaktan üst baş sırılsıklam. kimse birşey de demezdi hayret. şimdi olsa ay ıslandın, hasta olursun, dikkat et. bahçedeki ağacın dallarına kar topları tuttururduk. belli bir mesafeden herkes aynı hizada yatarak topları vurmaca. ha bir de gruplara ayrılıp bildiğin siper yapıp ( siper hazırlanırken herkes birbirini beklerdi centilmence) hurraaa savaş. figen'in bir fotoğrafı vardır, içine kar kaçmış, ağlayan bir tip (tipini yerim) eve gittiğinde sobanın başında ısınırken heryerlerimiz sızlardı. kar gece yağarsa da babam çıkarırdı bizi. sahil boyu izleyerek yürürdük.

sokakta çişimiz gelince asla eve gitmezdik! gidersen bir daha çıkamayabilirsin, deli misin? hemen kuytu bir köşe bulup işini hallet.

avucumuza başparmağımıza yakın bir yerden bastırınca kırmızı bir nokta çıkardı, belli belirsiz. o varsa sende yaşadııın. çetenin üyesisin artık. bir isim bulup kendimize noktayı tuta tuta delicesine koşardık mahallede, bağıra bağıra, düşe kalka.çok yaram vardır benim, belli olan olmayan. hiç acımadı ki...

yaz günleri uyandığımız gibi, yüzümüzü yıkamadan denize giderdik, evin önüne. delicesine yüzerdik o cam gibi suda. sonra babamla midye toplardık, kayalarda midyeleri temizler, bahçede ateş yakar, sacın üzerinde cızırdatırdık onları, yanında tazecik ekmekle. kokuyu duyan gelirdi. teklif yoktu ki o zamanlar! müsaitseniz 3 gibi geleceğiz, rahatsız etmiyoruzdur inşallah, cık cık cık.

kilimimiz vardı, istediğimiz yere kapak atardık. oyuncaklarımızı serer evcilik oynardık.

bir keresinde evde kovalamaca oynarken emoşla, kolum kapının buzlu camına girmişti. ama ne kanama. kendimizce tütün koyduk, sardık sarmaladık. annem görmeden o akşam yendemlere kalmaya gitmiştim. ben yokken eve gelip kapıyı gördüğünde anlamıştı ama iş işten geçmişti. kolumda kocaman yara izi durur hala. ha ben bunu yaparken, yani kovalamaca oynarken öyle küçük falan da değildim, orta 1-2 falan, koca kız!

okulumuza, bakkala bir sürü yere kendimiz yürüyerek giderdik.öcüler yoktu sokaklarda, herkes kollardı birbirini hem. bilirdi herkes senin kimin kızı olduğunu.

çamlığa salıncağa binmeye gitmek ne kıymetliydi. en yükseğe ben çıkıcam, babaaa. şimdi heryer salıncak, kaydırak, üstünde bir çift göz olmadan gidebilen çocuk yok.

güzel güzel kapatmalıyım bu yazıyı, sanki herşey eskisiymiş gibi. endişelerim beni sarıp sarmalamadan. bugün bari öyle hissetsem, olmaz mı?

açlık oyunları

2011-01-06T13:31:00.000+02:00

bir süredir bu üçlüyleyim. açlık oyunları! önceleri bu da neymiş diye okurken kitap öyle bir sarıyor ki! evin her yerinde okudum sanırım. malum kuzudan fırsat bulmak kolay değil. itiraf ediyorum okumak için birçok kez çizgi film de açtım ona. ama pişman değilim : p gelecekte geçiyor hikaye, insanlar sefalet içinde. 13 adet mıntıkayı yöneten capitol mıntıkalara gücünü her an hatırlasınlar diye açlık oyunları oynatıyor. her mıntıkadan 2 çocuğu seçip tehlikelerle doldurdukları bir alanda yaşam savaşına bırakıyorlar. sadece 1 kişinin hayatta kalabileceği bir savaş. hayatta kalmak için öldürmelisin...
bugün görsellerini araken filminin çevrileceğini okudum ve çok heyecanlandım. gelse de gitsek...

yavaş yavaş ölürler...

2011-01-03T10:17:00.000+02:00

Muere Lentamente

Yavaş yavaş ölürler

Seyahat etmeyenler,

Okumayanlar,

Müzik dinlemeyenler,

Vicdanlarında hoş görmeyi barındıramayanlar.

Yavaş yavaş ölürler

Kendilerine olan sevgilerini yıkanlar,

Hiçbir zaman yardım istemeyenler.

Yavaş yavaş ölürler

Alışkanlıklarına esir olanlar,

Her gün aynı yolları yürüyenler,

Ufuklarını genişletmeyen ve değiştirmeyenler,

Elbiselerinin rengini değiştirme riskine bile girmeyenler,

Veya bir yabancı ile konuşmayanlar.

Yavaş yavaş ölürler

İhtiraslardan ve verdikleri heyecanlardan kaçınanlar,

Tamir edilen kırık kalplerin...

Gözlerindeki pırıltıyı görmekten kaçınanlar.

Yavaş yavaş ölürler

Aşkta veya işte bedbaht olup

İstikamet değiştirmeyenler,

Rüyalarını gerçekleştirmek için

Risk almayanlar,

Hayatlarında bir kez dahi...

Mantıklı tavsiyelerin dışına çıkmamış olanlar.

Şimdi yaşa!

Bugün riske gir!

Hemen harekete geç!

Kendini yavaş ölüme teslim etme!

Mutluluktan kaçınma!

PABLO NERUDA

bugün ve birkaç gün esiri olacağım sanırım bu dizelerin! oysa çok da aram yoktur şiirle. ama iyi ki gördüm sende zeynep! belki bir gaz gelir de...

izlemeli...

2011-01-03T09:04:00.000+02:00

cumartesi sabahı, yatağımda dinliyorum! yataktan kalkma sesi, bir süre sessizlik, sonrasında pat pat koşan ayak sesleri...
-anneee, hediyem gelmiş!
geceden aklına yer etmiş, hiç unutur mu?
paketi açtığındaki mutluluğunu yüreğimin kameralarına çektim, zira o anda makinemi almak o anı öldürmek olurdu. elinden düşmeyen bir rapunzel var artık. rapunzel herkesle tanıştı, rapunzel odayı gezdi, rapunzel ponny'e bindi.....
öğleden sonra da filme gittik planladığımız gibi. sersemliğim tutmuş, 12:30'daki seans için gittik ama yılbaşı nedeniyle alışveriş merkezinin 14:00'te açılacağı hiç aklıma gelmedi doğrusu. biraz perişanlıktan sonra 14:40 seansına girdik. film 3D. gözlerde kocaman gözlükler, ellerde patlamış mısır. kuzunun performansı yine harika, pürdikkat izledi filmi. KARMAKARIŞIK, harika bir film. her çizgi filmde olmaz bu kadar güzel renkler, bu kadar hoş karakterler, çizgiler. dinozorum'la kuzudan çok beğenmiş olma olasılığımız yüksek. mest olduk yani. çok çok çok ama çok tavsiye ederim, gidin bayılın :))
sonrasında biraz huzursuz, birşeye sıkılıyor belli. halise gidiyor diye ona kızıyor musun annecik? sorusunun cevabı her okuduğunda halise'yi ağlatacak biliyorum, sulugöz çünkü
-hayır anne, gidiyor diye üzülüyorum!
üzülme annecik, yine gelir, gelirler. biz böyle kocaman, birbirine tapan bir aile olduğumuz müddetçe gelmeler gitmeler bitmez, bitmesin...
offf kendi kendimi de ağlatmadan çıkmalı bu konudan...güzel bir hafta dilerim, herkese...

rapunzelll

2010-12-31T10:11:00.000+02:00

şişşşt, sakın söylemeyin, sürpriz. çok istediği rapunzel bebeğini aldım, bu gece ağacının altına koyucam. dün akşam vermemek için kendimi zor tuttum. bu kuzunun istediği ilk bebek. büyüyor mu ne? kocaman yemyeşil gözleriyle öyle sevimli ki. beni de oynatır mı?

yarın da filmine gidelim dedim, iyi mi? :))

2010-12-30T11:00:00.000+02:00

2010'un son fotoğrafları bunlar. çok büyüdü benim kuzum, tipi çocuk oldu sanki. konuşmalarsa fena, öyle zilli öyle dilli ki. posta koymalar, laf çarpıtmalar. hatta salaklar, deliler ufff. kendime çekidüzen vermeliyim, vermeliyim, vermeliyim...

irina!!! :)))

sensiz olmaya nasıl alışırız, alıştırmasan :))

hem bak bir gün gittin kuzu küstü sana, tavır yaptı. seni istemiyorum diyor dünden beri, oysa ünye'ye gitsin mi halise deyince, hayıııır.

dilerim mutluluğun sınırlarını zorlayalım bu sene, dilerim...

2010-12-29T12:59:00.000+02:00

hazırladık, postaya verdik bile :)

2010-12-29T09:51:00.001+02:00

bir fıstık dünyaya geldi cumartesi. doğumunu görebilmeyi çok istedim ama istanbul trafiği izin vermedi.

güzel yaşların olsun zehracık...

kim acaba?

2010-12-28T14:53:00.000+02:00

"Eskiden kadin olmak daha kolaydi.

Kadinlar sadece evde olur, yemek yapar, cocuk bakarlardi.

Sadece esinin geliri dusukse kadin calisirdi ve calisan kadina acinirdi.

Kadin calisiyorsa, evine bakamayacagi dusunulurdu,

Zaten kadin bekarken calisiyor idiyse bile evlenince evinin kadini olurdu.

90'li yillara gelindiginde kadin sadece evde olmak istemedi, artik

Calismak ekonomik olarak ozgurlesmek istiyordu.

Once universite okumaya ,sonra calismaya basladi. Bu kadinin hosuna gitmisti.

Calisiyor, istedigi gibi harciyor, geziyordu.

Artik calisan kadin evli olmak degil bekar olup gununu gun etmek istiyordu.

Yasasin ozgurluk...

Calisan kadin artik iskolik olmustu, calisiyor ve yuksekliyordu.

Zirveye ulasmisti. Bircok sirkette once orta kademe, sonra ustkademe yonetici kadın oldu.

Doksanlarin sonuna gelindiginde sirketler yalniz ve iskolik 30lu yaslarinda kadinlarla doluydu..

Bu calisan kadina yetmedi, citayi biraz daha yukseltti.

Artik hem evli ve hem de basarili calisan kadin olmaliydi.

Calisan kadin etrafina bakindi. Basarili, parali koca adaylari gozden gecirildi.

Adaylardan kel, sisman ve kisa boylu olanlar hemen elendi.

Ince ruhlu, saraptan anlayan, 14 Subat'ta muthis surprizler

Yapabilen, kimsenin bilmedigi yerlerde basbasa tatillere goturen, yasamayi

Seven ve bol bol espiri yapanlar hemen kapisildi.

Yurt disindan gelinlikler getirtildi. Otellerde muhtesem dugunler yapilip, Maldivler'e ya da Bali'ye balayina gidildi.

Balayindan sonra calisan kadin hizla is basi yapti.

Gunduzleri toplantidan toplantiya kostururken artik aksam yemegini de dusunmeye baslamisti.

Aksam NE yenmeli, nereye gidilmeli, esinin gomlekleri, pantolanlari utulu mu, kiyafetleri kuru temizlemeciye

Gitti MI geldi MI, marketten alinacaklarin listesini cikar, is cikisi gital, eve gel, aksam yemegini hazirla....

Calisan kadin artik mutluydu. Gece yatagi sicacikti.

Uzulunce derdini paylasan, hastalaninca ona bakan, aglayinca destek

Olacak bir omuza, goz yaslarini silecek sevkatli ellere sahipti. 15 saat

Kosturmak kadina viz geliyordu. Etraf bu sekilde kosusturan, ev ile is

Arasi cift vardiya calisan Kadinla doluydu.

Zaman geciyordu. Calisan kadin 35 ine yaklasiyordu.

Biyolojik saati 'be bek, be - bek' diye uyari vermeye basladi.

Evet calisan kadin hemen cigliklar atmaya basladi 'Bebek de yaparim kariyer de ' diye...

Calisan kadinlar hemen sosyetik kadin dogumcularin randevularini doldurdular.

Calisan kadinlar ajandalarina ve islerinin temposuna

Uygun zamani secip hemen mikroenjeksiyonla bebek yapmaya basladilar.

1-2 ay sonra guzel haberler sirayla gelmeye basladi,calisan kadinlar ham ileydiler.

Calisan kadin hem hamile, hem guzel olmak istedi.

Hemen diyetisyenlere kosulup, ozel hamile diyetleri alindi, bol bol

Kivi yenmeye baslandi. Eskisi gibi tatli, tursu, borek, Erik aserilmiyor,

Karpuz, kivi ve mango isteniyordu gecenin bir yarisi eslerden.

Calisan kadin cocugunu eski usul buyutmeyecekti. Hemen onlarca

Hamilelik, bebek buyutme kitaplari alindi, bir cok Internet

Sitesine uye olundu, Yoga ve Anne-baba kurslarina yazilindi.

Calisan hamile kadin artik gun gun takip ediyordu bebeginin gelisimini.

Bugun 43. Gun, bebegim uzum tanesi gibi... 59. Gun, parmaklari olustu... 89.

Gun, bugun ilk defa hickirdi... 210 uncu gunden sonra artik bebegin

Matematik zekasinin artmasi icin Mozart dinletilecek... Sonunda mutlu gun geldi.

Calisan kadin artik anneydi. 3-4 aylik izinden

Sonra calisan kadin oldurucu diyetlerle zayiflayarak incecik bir sekilde isbasi yapmisti.

Artik basarili bir yonetici, iyi bir es ve Anne olarak 24 saat calisiyordu.

Bebek buyudukce, sosyallesmesi icin calisan kadin cumartesilerini

Cocuguna ayirdi. Artik tum anneler topluca etkinliklere katilmaya

Basladilar. Yas gunu partileri, tiyatrolar,piyano dersleri, basketbol,

Tenis ve yuzmekurslarinin biri bitiyor, digeri basliyordu.

Calisan kadina bu DA yetmedi. Artik hem calisiyor, hem

Iyi bir es olmaya gayret ediyor ve hem de annelik yapiyordu. Calisan

Kadin citayi birkez daha yukseltti.

O artik evinde katkisiz, saglikli ekmekler, receller yapmali,

Organik gidalarla, vitamini bol sebze yemekleri hazirlamali,

Cocuguna ve esine ozel gunlerde pastalar yapabilmeli, bu pastalari cok guzel susleyebilmeliydi.

Butun calisan kadinlar yemek yapma kurslarina kosmaya basladilar.

Evlerine ekmek yapma makinalari aldilar,

Toplanti aralarinda bir birlerine yemek tarifleri vermeye

Basladilar, 'Dun nefis bir cavdarli ekmek yaptim, istersen tarif ini

Vereyim 'Ben de hafta sonu harika bir pasta yaptim. Evdekiler bayildi. Bir

Aksam gelin de size de yapayim' Bakalim calisan kadin bundan sonra citasini nereye yukseltecek?

Gelelim erkege...

Bu surec icerisinde calisan erkek ise citasini hic yukseltmedi.

80 lerde, 90 larda ve 2000 lerde hep TV izliyor,bira iciyor ve maca gidiyordu...

ne zevk ama! helal olsun bu erkeklere demek istiyorum. dert yok tasa yok...

çenebaz ve enne'ye teşekkürler, bayıldım!!!

iyi gelir...

2010-12-24T08:39:00.000+02:00

bol muhabbet, bol kahkaha! kapanışta midye tava, kokoreç nasıl ama!

7/24 yaşayan caddede dopdolu birkaç saat yaşadık biz de, kız kıza...

ohh ne iyi geldi :))

gece yine uyumadım ama çok mutlu kalktım. kronik yorgunluğum hatırlatmadı kendini. yol boyunca araba kullanırken gözüm hep gökyüzündeki muhteşem manzaradaydı. sanki bahar gelmiş, içim kıpır kıpır.

hadi o zaman patlat bir şarkı be fatoş!!!

benden...

2010-12-23T12:58:00.000+02:00

photoshop sağolsun, yuvarlanıp gidiyoruz. asıl bombayı koyamam sahiplerine ulaşmadan! postaneye gitmeyeli ne kadar oldu acaba, ya da bir kart veya mektup almayalı ahhh ah...neyse, belki birilerinin işine yarar diye koyuverdim işte...

"anne, ıspanak ingilizce nasıl söylenir?" sorusundan yola çıkarak "ı want drink water" lara gelen muhabbetimizin water'i çıktı. her dakika su mu içilir, bir yabancı dilimiz eksikti!!

ha, bu sıralar herkesin soyadı uyar, bilginiz ola.

anaokulu arayışı BÖLÜM 1

2010-12-22T12:51:00.000+02:00

Anaokulu arayışlarına girmiş bulunuyorum! dün akşam iş çıkışı eylemlerime başladım. ismi lazım değil m.k. anaokulu, internet sitesi albenili, ilk görüşte güzel, kurucusu hanım da çok hoş biri. muhabbet güzel, aldığım yanıtlar tatmin edici, kadından aldığım elektrik de iyi. yalnız girdiğim andan eve gidene kadar burnuma dolan bir yemek kokusu ki gayet rahatsız edici. hadi bunu sonra düşünürüz gerisine bakalım diyorum içimden. yukarı çıkınca odaların gayet küçük olduklarını görüyorum ve biraz sevimsiz geliyor. okulu gezdiren öğretmen takmış eğitime. bizde az oyun var, çok eğitim var bla bla bla. iyi de 3 yaşındaki çocuğun oyuna ihtiyacı var en çok, arkadaşa, eğlenceye. zaten oynarken öğrenir ne var ne yok. keşke sokaklarda büyüyebilse size getirir miydim ben kuzumu. itiraza yeltenmiyorum bile, onlar öğretmen, sen ne biliyorsun ki.

Herşey bir anlık hayatta, verdiğimiz kararlarda. gördüğüm şey kararımı o anda vermemi sağladı. çocuk servis pencesindeki bardağa uzandı, o senin bardağın değil dendi. harika, çok iyi. bu sırada konuşuyoruz. mutfakla ilgilenen kadın bardağı lavaboya döküp çocuğa aynı bardakta su koymak suretiyle benimle konuşmaya devam. e hadi gitme vaktidir dedim anında! üstelik çocuk grip gibi. olmasa da farketmezdi ya neyse.

~~çizdim üstünü~~

denetimlerim devam edecek, korkun benden beylikdüzü anaokulları, hahhahhah

eylül van gogh

2010-12-21T13:29:00.000+02:00

biliyorum birbirimize çok iyi geliyoruz annecik. dünkü kötü haberler, içimdeki sıkıntı.. eve öyle gittim ki, yüreğim daracık. kapıyı açmanla anladım, herşeyin üstüne pembe tozların örtüleceğini. pırıldayan gözlerin kılavuz oldu bana. müziği hazırladık önce, enn sakininden, jehan'ından. hazırladık şövaleyi, suluboyayı, fırçaları. boşalttık sıkıntıları bir bir. ohhh dedim denizi boyarken, içim açıldı. ağaç, tatil, sünger bob derken baktım bir dolu sanat eseri :p çıkmış ortaya. "hadi bir de sergi yapalım, ne dersin?" soran gözlerle baktı tabi önce. hazırladık davetiyeleri özenle. şöyle de bir dizdik mi resimleri, tamamdır. ilk kişisel sergimiz hazır, tataaam

ilk kez elleri yuvarlak değil, 3 tane parmağı var zavallının.bu sıralar çizdiği her çocuğun müstehcen yerleri itinayla yapılıyor. burada belli değil şükür, kıyafetteki düğmelere karışmış.

ha bir de canavar çıktı bugünlerde.

"anne, bu dünyada gördüğüm ennn büyük, en korkunç, tırmık sesi çıkaran canavar var orada"

senin dünyanı yesinler kuzummm

bir de geceleri uyusam tadından yenmezsin. onun için mi dikiyorsun beni ayağa, nazarım değmesin diye mi ha söyle?

damat :p

2010-12-17T14:15:00.000+02:00

müstakbel damadım! ona oyuncak diyen olmasın sakın! oyuncak değilmiş, kuzunun aşşşkıymış, peh

meraklı minik için kanguru olduk bu kez. yatana kadar yavrusu karnında zıp da zıp.

bitmek bilmeyen cuma. offf diyorum, offf

mmmm, çikolata

2010-12-16T10:07:00.001+02:00

dört parmağı ağzına sığar mı insanın, öğürtmez mi?

topları yaparken, malzemeye bulama görevinde üstün başarı gösteren kuzu, israfı hiç sevmediğinden olsa gerek, ellerine bulaşan bilumum çikolata, hindistan cevizi ve bisküvileri, ellerini neredeyse bileklerine kadar ağzına sokarak mideye indirmeye çalışırken yakalandı. uyarılara kulak asmayan eşek kafa, baktım kaseyi avuçluyor. öyle büyük mutluluk pırıltıları varken gözünde, hadi dibini yiyelim dememle ortalık çığlıklara ve gülücüklere kaldı. kollar, surat, yerler... onlar yok fotoğraflarda. benim başım kel mi (ben de nişataşı çocuğuyum :))) diyerek daldım kaseye elbet. bir kez daha ispatlandı çikolatanın mutluluk hormonunu coşturduğu. yiyelim, şişelim :))

:) / :((

2010-12-15T13:13:00.000+02:00

geceleri yatakta hayal kuruyoruz bazen. gözlerimiz kapalı, yüreğimizi dinliyoruz. genelde birlikte tatil hayali kuran kuzu, özlemi depreştiğinden olsa gerek, sude'lere gitmeyi hayal etti. bu kadar zor muydu yahu bu hayali gerçekleştirmek. bu kadar yakın oturuyorken bunun bir hayale dönmesi yine üzdü beni. ee klasik büyükşehir insanları. yorgun argın eve gel, kalan azıcık zamanında ihtiyaçlarını gider, çocuğunla ilgilen, evle ilgilen, ilgilen de ilgilen, uykun da geldi zaten. zaman mı kalıyor iki insan yüzü görmeye, rezalet! ahhh yine küçük yerde yaşama özlemlerim sarıp sarmalamadan beni, mutlu fotoğraflar koyup bitirmeli.

yuva zamanı geldi sanırım, kulaklarımda hep bir alarm sesi...

arkadaş

* pazar günü ağlayası burnunda, A desek küsmeler, B desek dudak bükmeler. öğleden sonra çıkardı ağzındaki baklayı;

-anne, yarın ciciannem mi gelecek?

-evet annecik

-yani yarın sen işe mi gideceksin?

-evet annecik

-gitme anne, n'olursun, işe gitme, lütfen

-annecik gitmek zorundayım, çalışmam lazım.......................(ah ne zor bu kısmı)

-iş yerindeki teyzelerim seni mi özlemiş?

beni senden, seni benden daha fazla kimseler özleyemez kuzum, kader utansıııın!!!

bakış açısı

2010-12-14T11:05:00.000+02:00

-eylül, biz nasıl bir aileyiz?

çok mutlu gibi bir cevap bekleyen biz zavallılar,

-komik ve azgın bir aileyiiizz :))))

cevabıyla hep birlikte gülmekten kırılırlar

***

yukarıdaki GÜNAYDIN bir dolap kitap'tan. yazarın kendi resmettikleriyle çok sevimli birşey çıkmış ortaya. fiyonk da yakıştı canım :)

hazırız :))

2010-12-13T08:49:00.000+02:00

rengarengarenk...

2010-12-10T15:38:00.001+02:00

rengarenk boyadı kuzum, gönlünden hangi renk geçerse. suluboya, pastel, kuruboya. elinde yapıştırıcı bu aralar, sürüp sürüp kağıtlara dolaplara yapıştırmalar, cık cık cık. hadi bunları yapıştıralım dedim, biraz tatmin oldu sanırım. renkler yeterli gelmedi galiba, ne kadar kartı varsa çizgi film karakterli akvaryumun üstüne, etrafına. şimdi çok güzel oldu anne!

taç da yaptıklarına uygun olsun diye takıldı, rengarenk!

anne, benim sevdiğim şarkı da rengarenk!

deniz doldurduk içimize...

2010-12-08T15:03:00.000+02:00

bu kadar geriden geldiğim için kendimden nefret ediyorum. ama bazen elim gitmiyor klavyeye...

cumartesi sabahın köründe çıktık yollara. elimizde simit ve poğaçalarla. sahil öyle güzel, öyle sakindi ki! denizin kokusunu çekerek ciğerlerimize ennn bolundan, yürüdük kuzumla önce sahil boyu. öyle imrendim ki etrafımda spor yapanlara. işsiz olsam, aylak aylak gezsem, dolaşsam, evimle ilgilensemmm'ler beynimi doldurdu yine yeni yeniden. amaaan, boşver be fatoş, kimde var sendeki keyif. almışsın kuzunu yanına, cumartesi tatilsin, keyfini çıkar dedi poly! dinledim tabi :)

ben çayımı, kuzum meyve suyunu yudumladı manzaraya karşı. çok sevdiğimiz dinozorlu parka geldi sıra. sallanmayı çok sever kuzum, ama ennn hızlısından olmalı, ayakları bulutlara değmeliymiş. değdirdik! güneşe bile!!

biraz kabuk topladık kumlardan. sıçrayan dalgaların önüne geçtik, bizi ıslatamazsın der gibi.

ikimiz olunca söz konusu, yine çok uyumlu ve mutluydu benim kuzum. her gördüğümüzün üzerine gülüp konuştuk, aklımıza gelen her şarkıyı söyledik. böyle anlarda vicdanım rahatlayacağına daha kötü oluyor demiş miydim daha önce! kokun burnuma doldu be annecik, akşam olsa da çıksam enn trafiksizinden yollara. bu gece koynuma doldursam tüm kokunu, yarın daha iyi olur muyum dersin??

bir koku daha var bu aralar burnumda, direğini sızım sızım sızlatan!

tadeşim!!!

buyur deli anne :)

2010-12-05T18:08:00.000+02:00

çok sevgili biri "annelik kadınlığın en deli hali bence" demişti bana günün birinde. benden deli olmasın, bayılarak okuduğum deli anne "mim" lemiş beni. aynen aktarıyorum;

Mim-e göre, kitaplığımızın karşısına geçecegiz, gözlerimiz kapalı, rasgele bir kitap seçip 55. sayfadan bir pasaj yazacağız.

şimdi deli anne, biz yeni taşındık. ben kitaplık tasarlama sevdasıyla evelenip gevelenirken, zavallılar hala kolilerde uyuyor. yani karşısına geçip gözlerim kapalı rastgele bir kitap seçmem iptal. haa, taşındığımızdan beri birkaç kitap okudum, hali hazırda elimde bir kitap da var ama biraz kopya çekince :) buraya yazmak istemediğime karar verdim. daha özel ve güzel birşey olmalıydı. çok özel bir deli anne mim'lemişti ne de olsa!

bizi buluşturan minik mucizeler geldi aklıma, kuzular!

ve kuzunun güzel kitabı;

son sayfayı yazmak uygun geldi bana;

prenses esnemeye son vermişti.

kral, kraliçe ve bakanlar...

hatta bahçıvanın kedisi ile köpeği de

esnemeyi kesmişti!

prensesleri

ne italya'nın dondurması,

ne kuştüyü döşekler,

ne de sarı filler mutlu edebilir.

bir insanın kalbini,

ancak iyi bir arkadaş aydınlatabilir.

ohhh be rahatladım. ödevimi yapmamış öğrenci gibiydim :)

manda batmayanından

2010-12-02T15:31:00.000+02:00

fincan fincan olalı böyle kahve görmedi

öğle yemeği sonrası

5 kişilik keyif

düşman çatlatır :)

tırtıl

2010-12-02T14:01:00.000+02:00

imza da atarmış benim kuzum

yazarken de hecelermiş

lül

yar

çocuğun psikolojisini bozdum, ne yapsak fotoğrafını çekelim anne diyerek mahkum gibi poz veriyor :p

2010-12-01T15:47:00.000+02:00

"neye mi geç kaldım. istanbulu gezmeye, istanbulu sen varken ben varken seninle gezmeye.

n..'la gezmeye f...'le gezmeye inoyla gezmeye gülmeye eğlenmeye dertleşmeye tavlaya okeye hep birlikte sigaranın tadına, sinemaya, bir tatlı sohbete, midye tavaya .şimdi anladın mı?"

der eski dost. evet şimdi yapılamasa da tüm bunlar, hiçbir şey eskisi gibi değilse de...

o kadar çok şey yapmışız ki biz vakti zamanında. böyle özlemle yazabiliyorsa insan, burnunun direği sızlaya sızlaya. anlatacak milyon tane şey varsa çoğu gülerek azı hüzünlenerek. birkaç sayılı yıla onca güzelliği sığdırabilmişsek, sonunda biraz yüze göze bulaşma varsa da olsun be! zirvede yaşadık biz ilk gençliğimizi, üniversite yıllarımızı. öyle böyle değil, hepsini sınırlarda! geriye gönüp baktığımda, yine aynı şeyleri, aynı dostlarla yaşamak isterdim, eminim!!!

kaçamakkk

2010-11-30T11:33:00.000+02:00

bir A4 yarısı doldurmaktan geçer keyfe giden yol. o yol ki içi kıpraşarak dolaştırır 3'lüyü galata sokaklarında. sadece yemeğe çıkmak bende hep gitmem gereken bir taksim olduğu duygusunu silememişti, kaçamağa dek!!

taksim'de çalışmaktan zevk almamın miladı desem!

2 çocuk, 1 yetişkin

2010-11-30T08:32:00.000+02:00

insan kaptırınca kendini, kimin için oynadığını unutunca çıkıyor bu görüntüler ortaya. kuzuyla birlikte başladık çiftlik yapmaya, baktık ki sevgiliyle kaybetmişiz kendimizi. vahşi hayvanlar bir tarafa, çiftlik hayvanları diğer tarafa. ona yalak da yaptın mı? burada da çiftçiye oda. kuzu bir tarafta bizi izliyor şaşkınlıkla. "ne yapıyor bu deliler? çocukluklarını yaşayamamış zavallılar, bırakayım da doysunlar"

o maviler ne mi? tabi ki filin kolları!!!

oooff, off

2010-11-29T09:10:00.000+02:00

yan yana iki kafa! biri mutlu, diğeri mutsuz. kendi çizdi. gözümün önünde. bu niye mutsuz dediğimde öylesine, bu yazının sebebi döküldü dudaklardan;

-bu mutsuz, çünkü annesi yok!

-hımmm

-niye yok, çünkü annesi işe gitmiş!!

-eee?

-annesi gidince çok mutsuz olmuş!!!

kendime gelmek için içeri gidip geldiğimde mutsuz ağzın üzerinde mutlu bir ağız çizgisi;

-ne oldu buna kuzu?

-annesi işten geldi, artık mutlu!

-annecik ben işe gittiğimde sen çok mu mutsuz oluyorsun?

-hayııır, olmuyorum

e iyi de ne demeye bütün bunlar. 2 yıldır rahatlayamamış vicdanım tavan yapsın mı istedin! yaptı!

ayna ayna

2010-11-25T08:58:00.000+02:00

hey hayat! sen daha bana neler göstereceksin bilmiyorum ama bu günlerde bir korkuyorum ki sorma. 9 günün ardına mı tüm bu delilikler. oh ne güzel beraberdik ya derken ben, şükrederken, o daha fazla yok mu, yetmedi modunda olduğundan mıdır hepsi. anlamaya çalışıyorum, çalışıyorum, çalışıyorum. benim kuzum bu değil, herşeye ağlamaz, mızıklanmaz, her an viyaklamaz, gözümün içine baka baka dediğimin aksini yapmaz. mutlaka bir sorun var! zaten eğer bir sorunu yoksa ve kuzu önümüzdeki günlerde böyle olacaksa benim çoook sorunum olacak demektir ama sabrım kalır mı ayrı mevzu. insan limonlar neden ekşidir diye ağlar mı? deli! her lafıma küserek hassas hanım, hışımla odasının ışıklarını yakıp, kapıyı küüüüt diye yüzüme çarpıyor. sonra da arkasına geçip surat beş karış, kollar kavuşmuş göğüste. cık cık cık!!! yüzünde sivilceleri de olsa ergenlik çağında genç kız dersin.
ama ne olursa olsun, küsse de, bağırışsak da hep bacaklarıma yapışık, hep dibimde, sarılmaya hazır bekler buluyorum onu. "tamam tamam, gel annecik, sarıl bana herşeyim" dememi bekler halde hep. kafasını bir koyması var ki omzuma, iç çeke çeke.
dün akşamdan;
-annee, babalar erkek olur di mi?
-evet annecik, anneler de kız
-anne ben de kızım, birilerinin annesi miyim?

burada koptuktan sonra yeniden bağlanıyoruz;
-büyüyünce sen de anne olacaksın annecik
-ben büyüyünce senin gibi olmak istiyorum!!!
-nasıl? :)
-senin kıyafetlerini giymek istiyorum
- :)
-senin gelinliğini giymek istiyorum, çantanı takmak istiyorum
- :))
-senin aynana bakmak istiyorum
ben de herşeye senin güzel çocuk aynandan bakıyorum 3 yıldır. lafı mı olur annecik : p

isyan

2010-11-24T11:29:00.001+02:00

başkasının bilgisayarından ancak bu kadar oluyor.şirketin bilgi işlem bölümünü kınıyorum!!! yaaaa..........

istanbul'da sonbahar...

2010-11-12T08:23:00.000+02:00

bayramda da hava böyle nefis olsa! içimiz kıpır kıpır gezsek! 9 gün 19 gün gibi gelse!

mutlu, huzur dolu bir bayram olsun inşallah, herkese :))

çook uzun olacak, dikkat!

2010-11-10T13:05:00.001+02:00

evvettt, hazırız! kocaman bir hafta sonu var yazılacak. hem de ne kocaman. "allahım hafta içinden yarım saat daha fazla uyumuş oldum hafta sonu, saat yedi, yuppiii" modundayım, polly!!! kargalar mamasını yemeden biz geçtik mutfağa. elimizde bir ekmeğe, bir kaşara batan çeşit çeşit kalıp. üzerine reçel, pekmez, zeytin derken. doğumgününden kalma kürdanlar yerlerine. aaa, ikimizi yapalım! evet evet!!

"anneeee kalp şekerleri de koyalım mı?"

tamaaam, da nerede?

eliyle koymuş gibi bulur, çoktan keşfetmiş yerlerini. her bir parçayı koyduğumuzda lalalalalala diyerek dans etti maymuncuk.

benim ayağımı yerken ne çok güldü zilli!

gözlerinde apayrı bir gülümseme, sürekli yanağımda dudaklar, boynumda kollar. ne çok özlemişiz başbaşa kalmayı, içim kıp kıp kıp!

aklımdan çıkmış tamamen, ayşegül ablanın sevimli hediyesi. ince kız vesselam, bayıldı kuzu!

atladık arabaya, doğru yeni açılan torium'a. ama içeri girmemizle 5 dakika içinde dışarı çıkmamız bir oldu. sevmedik, soğuk, itici geldi. rotamızı bakırköy'e çevirdik. yolda "ne görüyoruz" oynadık. ah neler görmedik ki. sonra şarkılar söyledik, ah neler söylemedik ki. benim halet-i ruhiyem ona mı yansımıştı, yoksa onunki mi bana. yoksa güzelim güneş mi doldurdu iki terazinin içini deli gibi heyecan ve mutlulukla bilemedim.

oyuncakçıdan hemen bir yapboz patlattık önce. sonrası sihirli eller. dedik ama çişim geldi diyerek çıktı önce. sonra ağzından çıkardı baklayı; "ben oradaki ablalardan utanıyorum, gitmek istemiyorum"

hayııır!!!! bu da nereden çıktı. çıktı işte! şimdi ne yapmalı? zorlamamalıyım, evet evet. hayır hayır. bugün girmezse hiç girmez bu kız. allahım çıldıriciğiiim. acıkmış, yemek yedik. burada hemen yazmalı, "birlikte bir yerlerde yemek seçmek, konuşarak beklemek, afiyetle yemek. bunların beni deli gibi mutlu etmesi normal mi? değil mi? olsun ediyor, ediyor işte.

"eylül bak, sihirli ellere şimdi girmezsen bir daha hiç giremezsin, getirmem seni!"

"tamam, hiç gelmem bir daha, girmiycem"

allahım sen yardım et!!!

amaa allem ettim, kallem ettim, kuzuyu oraya soktum, gönül rızasıyla. ikna kabiliyetim acayip :))

zilli sonra da çıkmak istemedi. bunlar uzaydan mı gelme?

dönüş yolunda bu güzel günü hemen bitirmememiz gerektiğine karar verdim. kıpırtılar hala öyle çoktu ki. eski evimizin parkına gidelim dedi, başka birşey demedi. iyi annecik, evimize uğrayıp birşeyler alalım o zaman. yolda tepe home çarpınca gözüme orayı da bir tırtıklamadan geçmeyelim dedim. biraz da bana çalışmak lazım ama. orada gezerken sadece bana eşlik etmek için neye baktıysam baktı, beğendi, güldü, benimle gezdi. önemli olan sadece birlikte olmamızdı. sanki kendince benim gönlümü yaptı. çok büyüdün annecik sen, korkuyorummmm...

evimize gidip termosumuza ıhlamur, cebimize de biraz kuru üzüm koyarak geldik emektar parka. öyle güzel havada in cin top oynuyor, ilginç.

biz gönlümüzce eğlendik yine. tıkınmayı da ihmal etmedik.

evimize döndüğümüzde parmak boyaları çıktı ortaya. ciltten suyla çıkıp kumaştan leke sökücüyle bile çıkmaması ne çıldırtıcıdır bu boyanın.

bu pisliğin üzerine kocaman kremalı köpüklü bir banyo. en uzunundan, en birliktesinden. yata yata, güle oynaya. üzerini giydirirken;

-anne sana birşey söylemek istiyorum ama gülersin

-tamam annecik söyle, gülmiycem, söz!

-benimle banyo yaptığın için teşekkürler!

oy ben o ağzı nasıl yerim, severim, öperim. ama gülmem! :)))

kitabevine gittiğimizde hep birkaç kitap fazla alıp zula yaparım ben. yeri gelince ortaya çıkarıp "sürpriiiiz" yapabilmek güzel. koyun russell da zuladaydı, çıkarıverdim aniden. en çok da ben bayıldım desem. çizimler o kadar güzel, hikaye o kadar tatlı, ayrıntılar öyle komik ki! bir tane daha alıp saklasam mı acaba dediklerimden.

bir türlü uyuyamayan kahramanımız türlü denemeler yapıyor uyumak için. o sırada biz yerlerdeyiz gülmekten.

bu cümleyi her okuduğumuzda kuzu kıkır kıkır;

-russell, kurbağapoposu çayırı'nda yaşıyordu!

çok çok çok tavsiye ederiz, alınız!

cumartesi yetti, yoruldum. pazar yarına inşallah :)

atlı minik

2010-11-05T11:44:00.001+02:00

ünlü :)) oldu benim kuzum. meraklı minikte kendini görünce şöööyle bir baktı. ondan çok etrafındakiler bayıldı. şimdi herkes dergiyi alıp saklamak peşinde. yahu ben o atı yaparken gördünüz, atla fotoğrafını da çektim koydum. e yani dergide küçücük çıkmış halini mi sevdiniz, anlamadım ki? görmemişin kuzusu olmuş

tabii ki dergiyle de fotoğrafını çektim kuzumun ama makineyi getirmeyi unutunca, off kafa mı kaldı...

güne güzel bir müzik! deli anne aklıma getirdi (tşk)
buyrun dinlemeye

çok yaşlandın çoook

2010-11-04T16:07:00.001+02:00

kader ağlarını öyle örer ki bazen, sen de bilemezsin neyi neden yaptığını. hiç alakasız bir kursa gidersin mesela. tatlı ve genç bir öğretmenin olur. sonra annen gelip o öğretmeni çok beğenip kuzenine beğenirse ne olur? samanlık seyran!!! en unutulmazı nişanlısının onun adını hatırlamak için tül ve aya bakıp, tülay mıydı yoksa aytül mü diye düşünmesidir :p
ailemize girip tamamen bizden olan nadir insanlardan. bizim için bir abladan farksız. iki fıstık dünyaya getirerek bizi çoook mutlu eden ve gördüğüm en iyi annelerden. hiç çekinmeden evinde kalıp yemenin içmenin gözüne vurduğumuz, espri kaldıran, çok sevdiğim ve çok özlediğim özel biri.

iyi ki doğdun ...... :)))

sakın bunları okurken ağlama, ısırırım haaa...

rengarengarenk

2010-11-03T14:09:00.000+02:00

yine doktor seti istedi, yine dayanamadım aldım. bu sefer önlüklü. daha bir konsantre ediyor sanırım. evdeki herkesten önce aşkı winnie muayene edildi. zilli kuzum benim, doktor olursan çoook çalışman gerekir, emin misin?

tabi aşçı da olabilirmiş. ama tutulur mu bilmem. kahvaltıda komposto, çilekli ve zeytinli pizza ???

rengarenk dünyanı birkaç renge sığdırma olur mu annecik. kocaman hayal dünyan küçücük çantalara sığmasın. banyon hep kremalı köpüklü, kahvaltıların çilekli pizzalı, tuttuğun takım bucucu, misafirlerin dora ve ginger olsun. olur mu???

eti çocuk tiyatrosu bizim için sundu; PİNOKYO

2010-11-02T09:00:00.000+02:00

pazar günü saftirik fatoş erkenden kalkıp hazırlıklara başlar. yanlarına birkaç yedek kıyafet, kitap, su falan almak lazımdır. kuzu da uyandırılıp hazırlandıktan sonra cicianneye telefon edilir;

-hazır mısınız? gelelim mi?

-hahhahhah, saatini geri almayı unuttun sanırım, biz daha kahvaltı ediyoruz! saat sabahın körü!

sinirinden kuduran fatoş, sinirinin sevgilisine de bulaştığını görünce sakinleşmeye çalışır. gidip dışarıda birşeyler yiyerek kendilerine gelirler.

buluşan eller, kıkırdamalar vardır artık sahnede. kuzu mutluluktan araba yolculuğu boyunca aklına ne geldiyse anlatır cicianneye. ve bildiği tüm şarkılar sırayla beyinlerini delip geçerken, başka şarkı hatırlamasın ne olur diye temenniler sıralanır, yalvaran bakışlarla...

oyuna biraz erken girilince sude canavarı annesinden aldığı "tezcanlılık" huyuyla ona kan kusturur. oyalarken annesinin burnundan gelen sütleri fatoş gözleriyle görür.

ama oyun başlayınca herkes normale döner. çünkü oyun çoook güzeldir.

pin pin pinokyo, pino pino pinokyo diyerek çıkılır. herkes çok memnun kalmıştır. en çok da anneler...

dönüşte sahil ve balık vardır.

bir de bu muhteşem manzara :)

yokum!!!

2010-10-28T09:59:00.000+03:00

bu yüreğimde uçan kuşlar ortaköy'den kalma mı? yoksa 10:30 itibarı ile pazartesiye kadar yarı açık cezaevimize arkama dönüp bakmadan gideceğimden mi? insan taksimde hapis olur mu? yine dr. oetker'liğim tuttu. 3,5 gün yokum! bekle kuzu, geliyorum :)

2010-10-27T16:26:00.000+03:00

tanrım sana şükürler olsun, biz çok mutlu bir aileyiz

2010-10-26T18:23:00.001+03:00

kapanışı iyi yapalım, akşam şahane geçsin?

30+2

2010-10-26T09:40:00.000+03:00

bana niye yok kocaman pasta, süslü kekler, bezeler. neyim eksik ki bu kuzudan. fazlam var :)

bir dahaki doğumgünümde istiyorum bak, dağıtırım uleynnn

özlemişimmmm

2010-10-24T23:04:00.002+03:00

uyku böceği ısırırsa sevinirim!

2010-10-22T08:32:00.001+03:00

gece anamdan emdiğim sütü burnumdan getiren kuzunun sabahları babayla yattığında uyku ilacı içmiş gibi kalkamaması, babanın bol salgılanan uyku hormonlarının(o da neyse) nefesinden çıkıp kuzunun ciğerlerine dolmasından mı kaynaklanır acep. peki babada bol salgılanan uyku hormonu sadece babadan oğula mı geçer, kıza geçmez mi? geçmez! geçmedi! ne bendeki, ne ondaki! doğduğunda görmesem bu bizim değil derdim ama gördüm viyaklarken. bana kastı var biliyorum! 3 yıl 21 gün 19saat 45 dakika oldu (matematiğim süper, süre geçmeden kaydı yayınlamalı) hala uykular haram bana, ahhhh

yazmadan geçmem!

köpüklerin arasında;

-anne harikasın

-niye? :)

-kulağımdaki köpüklerden kurtardın beni!

...

2010-10-21T14:22:00.003+03:00

bilmiyorum söyledim mi sana ne zamandır

hayatımda ne çok şey olduğunu

yıllar önce kalbimde trampetler çaldığında

hayal bile edemezdim bunca mutluluğu

bilmeden dalarsın ya böyle balıklama

iyi ki dalmışım ben o okyanusa

şimdi okyanusta kah yunusum, kah denizyıldızı

açıklarda hergün doğan güneşi karşılıyorum seninle

derinlerde çok ihtiyacım var sıcaklığına...

masallardaki gibi...

2010-10-21T08:44:00.002+03:00

Ben nice depremler gördüm

Kolay kolay yıkılmam

Her defasında kaybetsem

Yine de hiç üzülmem

Aslında bu kadar da kırılgan değildim

Kendi yaptığım düşmanlara yenildim

Bir kayboldum sonra tekrar belirdim

Masallardaki gibi

Bir varmışım, bir yokmuşum

Sen bana imkanlar sundun

Ben bunu kabul edemem

Şimdiye kadar yalnızdım

Öyle pat diye değiştiremem

Aslında bu kadar da kırılgan değildim

Kendi yaptığım düşmanlara yenildim

Bir kayboldum sonra tekrar belirdim

Masallardaki gibi

Bir varmışım, bir yokmuşum

Korkarsam sakince ıslık çalarım

Ben susmam sende susma ki korkmayalım

maalesef az sonra gitmem lazım

Huyum böyle aynı yerde hiç kalmamışım

Bir varmışım bir yokmuşum….

mor hastası

2010-10-20T14:23:00.002+03:00

collezione'nin çocuk mağazası kidsooll tam da işyerinin dibinde. ilk ziyaretimi yapmamla bir süredir içimde uyumakta olan canavar iştahla gözlerini açtı. pek fazla bir beklentim olmadan girdiğim mağazadan "ay ne güzelmiş"lerle çıktım. bu hırka-mont ve çanta da oradan. birkaç kazak ve pantolon da aldım kuzuya. aslında acayip olan şu ki koleksiyonlarının bir kısmını zara'dan kopyala yapıştır yapmışlar. kuzuya ilkbahar sezonunda aldığım keten gömleğin aynısına -ama tıpatıp- rastladım. kot modelleri, kadife pantolonların kesimi, aksesuarlar birebir aynı. kalitesi de iyi çıkarsa bugüne dek verdiğim paralara yanma zamanıdır.

*aslında hiç pişman değilim, olmam da! kuzuyu zevkimce giydirmek bana müthiş keyif veriyor! sefam olsun...

eşyalar gelmeden, tüller takıldığında gittiğimizde eve, güneşliği görmeden cırlar;

- anne bu renkler mavi, pembe, sarı, yeşil. niye mor yok? sen benim mor hastası olduğumu bilmiyor musun?

-biliyorum annecik, baaak (güneşlik indirilir ve güneşler kuzunun yüzünde doğar)

dipnot: her zaman böyle dağınık bu kız ve bu oda. HeLp Me!!!